Na meer dan 18 maanden willekeurige detentie in Saudi-Arabië, kon de Nederlands-Jemenitische Fahd Ramadhan in juni 2025 terugkeren naar zijn gezin in Nederland. “Dat Amnesty bezig was met mijn zaak, hielp mij mentaal, want het betekende dat er licht aan het einde van de tunnel was,” vertelde hij.

Dorgelesse Nguessan werd in januari na 4 jaar celstraf vervroegd vrijgelaten. De 39-jarige kapster en alleenstaande moeder werd in 2020 willekeurig gearresteerd voor deelname aan een vreedzaam protest. In een campagne in 2022 riep Amnesty op tot haar onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating. Tijdens ons jaarlijke schrijfevenement Write for Rights 2022 schreven we duizenden brieven voor haar.

Woorden schieten tekort als ik probeer te beschrijven wat jullie acties voor mij hebben gedaan. Het goede dat ze deden, voor mij en mijn familie… ze brachten me zoveel vreugde. – Dorgelesse

Begin januari 2025 kwam Mohammed al-Qahtani eindelijk vrij. Hij zat sinds maart 2013 gevangen omdat hij kritiek had op de regering van zijn land. In gevangenschap raakte hij blind aan zijn linkeroog. Al-Qahtani is medeoprichter en voorzitter van de Saudische Vereniging voor Politieke en Burgerrechten (ACPRA).

De Tunesische kunstenaar Rached Tamboura moest twee jaar zitten wegens het ‘beledigen van de president’. Hij had het gezicht van president Kais Saied op een muur geschilderd en daar de woorden ‘racist, vazal, hebzuchtig, fascist’ bij geplaatst. De muurschildering was een reactie op de racistische opmerkingen van de president over migranten uit Sub-Sahara Afrika. Tamboura kwam op 17 juli 2025 vrij.

Op 12 februari 2025 lieten de Marokkaanse autoriteiten de Oeigoerse activist Idris Hasan vrij. Hasan zat 43 maanden gevangen. Marokko wilde hem uitleveren aan China, maar besloot dat uiteindelijk niet te doen.

Schrijver en activist Etienne Sissoko schreef een boek waarin hij de Malinese overheid beschuldigde van propaganda, opruiing en intimidatie. Hij werd veroordeeld tot 2 jaar cel, waarvan 1 jaar voorwaardelijk, en een flinke boete. Na een klein jaar kwam hij vrij.

Na 13 maanden onterechte celstraf werd in maart 2025 de 79-jarige Soefi-Sheikh Muftah Al-Amin Al-Biju vrijgelaten. Hij was opgepakt omdat hij een ‘verkeerde’ religieuze stroming aanhangt.

Na een proces dat bijna 8 jaar duurde, werd de voormalige voorzitter van Amnesty Turkije, Taner Kılıç, begin 2025 eindelijk vrijgesproken. Zijn zaak is een voorbeeld van de politiek gemotiveerde pogingen van de Turkse autoriteiten om mensenrechtenverdedigers te criminaliseren.

Begin 2025 werd Salma al-Shehab vrijgelaten. De Saudische zat meer dan vier jaar gevangen op beschuldiging van terrorisme omdat ze had getweet over vrouwenrechten.

Op 13 december 2025 lieten de Belarussische autoriteiten 123 gevangenen vrij, onder wie Nobelprijswinnaar Ales Bialiatski en Maryia Kalesnikava, een gewetensgevangene voor wie Amnesty International tijdens Write for Rights 2024 actievoerde.

Mustapha Djemali en Abderrazak Krimi zijn op 24 november 2025 vrijgelaten. De twee mannen zaten toen al 18 maanden vast, enkel en alleen vanwege hun werk voor vluchtelingen. Amnesty International voerde actie voor de oprichter en medewerker van een vluchtelingenorganisatie.

Mensenrechtenactivist King Mwamisyo Ndungo werd in april 2022 willekeurig gearresteerd en later tot vijf jaar gevangenisstraf veroordeeld door een militaire rechtbank in Goma. In januari 2025 kwam hij vrij uit de gevangenis.

De Egyptisch-Britse activist Alaa Abdel Fattah werd in september 2019 gearresteerd en tot een gevangenisstraf van 5 jaar veroordeeld. Ondanks dat hij die straf al had uitgezet bleven de autoriteiten hem vasthouden. De Egyptische president Abdel Fattah al-Sisi heeft hem en vijf andere gevangenen in september 2025 een pardon verleend. Amnesty International voerde uitgebreid actie voor Fattah.

Op 12 augustus 2025 hebben de autoriteiten van Oeganda advocaat en oppositieleider Robert Lugya Kayingo vrijgelaten. Hij heeft 27 dagen vastgezeten en al die tijd is er niets van hem vernomen. Amnesty International voerde actie voor Kayingo.

Op 28 mei 1961 publiceerde de Britse advocaat Peter Benenson in het dagblad The Observer een artikel over ‘De vergeten gevangenen’, waarin hij opriep tot het schrijven van brieven voor degenen die omwille van hun mening of geloof vervolgd werden. Hij riep op om brieven te schrijven voor mensen die gevangenzaten, gemarteld of geëxecuteerd werden omdat hun mening of religie niet geaccepteerd werd door hun regering. Die actiemethode was simpel én briljant. Iedereen kon meedoen. De massale druk die zij uitoefenden op machtshebbers die de mensenrechten schonden, werkte. En dat werkt nog steeds.