Actie en feest in Maastricht

In het Centre Céramique werd de affichetentoonstelling van 50 jaar Amnesty geopend. De voorzitter van de Amnestygroep–Maastricht, Gérard Prickaerts, vertelde over de start van Amnesty en wat Amnesty in die 50 jaar heeft bereikt. Ook ging hij in op het belang van affiches voor Amnesty: het affiche vormt een belangrijk middel in de strijd van Amnesty voor gerechtvaardigheid, het is een actiemiddel dat een lange traditie kent.

Ondertussen was op de Markt de stand al ingericht en waren de collectanten op pad gegaan. Aan het einde van de dag bleek de collecteopbrengst zo’n 800 euro te bedragen en werd er aan meer dan 250 euro aan kerstkaarten en kaarsen verkocht. Vele standbezoekers tekende de petities voor opheffing van de Noodtoestand in Egypte en voor Abdullah Al-mansouri. In totaal werden ongeveer 500 handtekeningen verzameld.
Ook in Cadier en Keer was het programma over “Homo’s in Afrika, een cultureel keerpunt” inmiddels van start gegaan.

De opkomst bij de fakkeloptocht en ’s avonds in het Stadhuis was buiten verwachting. De fakkeloptocht met ongeveer 70 deelnemers trok veel aandacht in de overvolle en prachtig versierde binnenstad.
In het Stadhuis werden we welkom geheten door wethouder Jacques Costongs die een bevlogen verhaal hield over het belang van Amnesty activiteiten in de stad: “Een stad waar mensenrechten niet belangrijk zijn, is geen stad van mensen”.

Jan-Willem Dam, een van oprichters van Amnesty-Maastricht gaf in een persoonlijk verhaal aan hoe het begrip “Mensenrechten” als een rode draad door zijn leven is gelopen en hoe belangrijk verbondenheid met mensen is. De Amnesty-groep Maastricht is opgericht als vriendenclub met dezelfde idealen. “Een tijd waarin het lidmaatschap van Amnesty nog niet vanzelfsprekend was, je werd uitgescholden voor communist. Nu kent iedereen Amnesty International en waardeert de organisatie voor haar acties zonder er een stempel van rechts of links op te drukken”.

Het koor Stem des Volks verzorgde die avond twee maal een optreden onder het motto: “Alles van waarde is kwetsbaar en moet verdedigd…, iedere dag”. Onder leiding van dirigent Edward Berden, zong het Koor een aantal liederen, onder andere: Requiem für einen polnischen Jungen en onderdelen van Von der Würde aller Menschen, in 2008 gecomponeerd in verband met de 60-jarige herdenking van de ondertekening van de Universele verklaring van de rechten van de mens.

Tove Berden vertolkte de solo en Gisela Douwes begeleidde het koor aan de vleugel. Het koor zong liederen van de Duitse componist Dietrich Lohff, die teksten van oorlogslachtoffers en soldaten op muziek zette. Indringende teksten bijvoorbeeld over het gebrek aan fantasie: dat mensen zich echt niet kunnen voorstellen hoe het is om verstoten te worden uit de maatschappij en zelfs geen naam meer te hebben: “Ich have keine Namen, ich bin ein jüdisch’ Kind, Weiss nicht woher wir kamen, und wo wird morgen sind”.

Professor Fred Grünfeld van de Universiteit Maastricht ging in zijn bijdrage nader in op de rol NGOs, zoals Amnesty International, in de ontwikkeling van mensenrechten wereldwijd.
Een enerverende en stimulerende dag die dus begon aan de rechteroever van de Maas in het moderne Centre Céramique en eindigde op de linkeroever van de Maas, in het oude Stadhuis, waarbij de Mensenrechten de brug hebben geslagen tussen jonge en al-wat-oudere mensen, tussen nieuwe en oude gebouwen, tussen verleden en toekomst.

Door Annemarie Rima, vrijwilliger van Amnesty Maastricht