Ondanks aanpak autoriteiten meer scamkampen in Cambodja

De Cambodjaanse regering zegt dat het scamkampen, vol met tot slaaf gemaakte mensen, hard aanpakt, maar dat klopt niet. Sterker nog: de politie spant samen met de criminele bendes die de kampen runnen. Dat blijkt uit nieuw onderzoek van Amnesty.

De Cambodjaanse regering voerde het afgelopen jaar een veelbesproken harde aanpak uit tegen scamkampen. In het overgrote deel van deze kampen leidde die aanpak echter niet tot de ontmanteling ervan. En ook niet tot de bescherming en ondersteuning van duizenden mensen in de kampen die het slachtoffer zijn van mensenhandel, marteling en slavernij. Dat stelt Amnesty International op basis van nieuw onderzoek, dat op 8 juni is gepubliceerd in het rapport Falling Through the Cracks: Cambodia’s “Crackdown” on Scamming Compounds.

De Cambodjaanse autoriteiten slagen er nauwelijks in om slachtoffers van mensenhandel te identificeren of daders ter verantwoording te roepen. Uit Amnesty’s onderzoek blijkt dat verschillende kampen van locatie veranderden om aan de harde aanpak te ontsnappen. Ook vinden nog altijd verkrachtingen plaats binnen de kampen. Soms valt de politie wel een kamp binnen, maar bevrijdt het de slachtoffers van mensenhandel niet. Zo documenteerde Amnesty dat de politie wel een lichaam van een overleden persoon kwam ophalen, maar de andere mensen die vastzaten, niet bevrijdde.

2025: Amnesty heeft bewijs van meer dan 50 kampen vol slavernij

Deze kampen zijn gevangenisachtige faciliteiten, die onder controle staan van georganiseerde criminele groepen. De slachtoffers zijn naar Cambodja gelokt met misleidende vacatures. Daar werden ze vastgehouden in gevangenisachtige kampen, waarbij ze werden gedwongen om online mensen te scammen. Dit vormt een schaduw-economie die miljoenen euro’s waard is en waarin mensen over de hele wereld worden opgelicht. Amnesty bewees dat de Camodjaanse regering van deze kampen afwist, maar deze opzettelijk negeerden.

Misdaadoffensief werkt niet

In juni 2025 toonde Amnesty aan dat er in Cambodja meer dan 50 scamkampen waren waar op grote schaal slavernij, mensenhandel, dwangarbeid en marteling plaatsvond. Naar aanleiding van dit rapport lanceerde Cambodja in juli 2025 zijn grootste hardhandige optreden ooit tegen oplichtingsoperaties. Hierbij beloofde het de criminele netwerken uit te roeien die verantwoordelijk zijn voor grootschalige wereldwijde fraude. Sindsdien zijn verschillende prominente bendeleiders gearresteerd en beweren de autoriteiten meer dan 200 oplichtingscentra te hebben gesloten.

“De Cambodjaanse regering heeft de publieke beeldvorming rond haar harde aanpak van oplichtingscomplexen zorgvuldig gemanaged”, aldus Montse Ferrer van Amnesty International. “Maar achter elke krantenkop over een inval in een complex of een arrestatie gaan slachtoffers van slavernij, marteling en verkrachting schuil, die vrijwel geen steun krijgen.”

De aanpak werkt niet, stelt Ferrer: “Dit veelgeprezen misdaadoffensief heeft onvoldoende gewerkt om een einde te maken aan het lijden van de mensen die gevangen zitten in de scamkampen. Meer dan 70 procent van de door Amnesty geïdentificeerde kampen lijkt aan de harde aanpak te zijn ontsnapt. Ook hebben ineffectieve politie-interventies bij andere kampen meerdere slachtoffers gemist en hen blootgesteld aan gruwelijke misstanden. En dat terwijl de regering haar eigen werk toejuicht.”

Onderzoeksmethode en resultaten

In het nieuwe onderzoek identificeert Amnesty, bovenop de kampen die de organisatie in 2025 identificeerde, nog eens 33 scamkampen. Daarnaast bevat het onderzoek getuigenissen van nog eens 73 overlevenden uit 16 landen, die tijdens de harde regeringsaanpak in de kampen vastzaten. Deze mensen beschrijven allemaal dezelfde patronen van misbruik die in het vorige rapport van Amnesty zijn gedocumenteerd.

Zelfs wanneer de politie wel ingreep, was dit niet effectief. Dit kwam omdat de beheerders van de kampers samenspanden met de politie, of omdat de invallen alleen werden uitgevoerd als reactie op publieke druk. In drie afzonderlijke gevallen greep de politie in bij een complex, maar Amnesty International interviewde daarna slachtoffers die alsnog op die locaties waren misbruikt.’

Slachtoffers behandeld als criminelen

De overlevenden die Amnesty heeft gesproken kwamen uit de hele wereld, onder meer uit Afrika, Latijns-Amerika en Azië. Dit laat het transnationale karakter van de oplichtingsindustrie zien. Een van de overlevenden is Winta, die op 16-jarige leeftijd vanuit een land in Oost-Afrika werd verhandeld nadat haar een fictieve baan op een cruiseschip was aangeboden. Zij beschreef hoe ze tijdens een razzia van de politie tussen verschillende kampen werd verplaatst om de politie te ontwijken. “Ze boeiden me aan een stoel vast en lieten me twee dagen lang staan. Daarna sloegen ze ons en stopten ze ons in de auto,” zei ze.

Uiteindelijk werd ze ’s nachts samen met andere slachtoffers achtergelaten. Toen de politieagenten arriveerde, dreigden die haar terug te brengen naar het complex in plaats van hulp te bieden. Omdat ze nergens heen kon, wendde ze zich tot lokale Cambodjanen die haar hielpen het gebied te ontvluchten. Wat Winta overkwam, weerspiegelt een terugkerend patroon waarbij het de Cambodjaanse autoriteiten lukt om oplichtingsoperaties te ontmantelen, terwijl ze slachtoffers tegelijkertijd nog meer in gevaar brengen.

Slachtoffers mensenhandel worden niet erkend

Geen van de 73 overlevenden die Amnesty International interviewde, was erkend als slachtoffer van mensenhandel, hoewel Amnesty oordeelde dat ze allemaal voldeden aan de internationaal erkende definitie.

Veel mensen die waren bevrijd of uit de kampen waren ontsnapt, werden in plaats daarvan op straat achtergelaten of vastgehouden in overvolle immigratiecentra. De politie perste in sommige gevallen slachtoffers van mensenhandel zelfs af, en bedreigde hen. Overlevenden kregen daarnaast ook onvoldoende hulp van hun eigen ambassades.

‘We probeerden haar wakker te maken, maar ze was al dood’

Uit het rapport blijkt dat samenspanning tussen de politie en beheerders van kampen de effectiviteit van het harde optreden heeft ondermijnd. Meerdere overlevenden vertelden Amnesty dat de politie regelmatig naar een kamp in Prey Veng (met de naam PV01) kwam, onder meer om lichamen weg te halen en koffie te drinken met de beheerders. Tijdens dat “harde” optreden werd geen enkele arrestatie verricht.

Elise, een jonge vrouw uit Kenia, zei dat ze werd geslagen en een vrouw zag sterven in het PV01-kamp. “We probeerden haar wakker te maken, maar ze was al dood … De politie kwam het lichaam ophalen,” zei ze, eraan toevoegend dat de politie de andere mensen die binnen vastzaten niet bevrijdde.

Uit getuigenissen van overlevenden blijkt dat beheerders soms op de hoogte waren van politie-interventies voordat deze plaatsvonden en op tijd naar een andere locatie konden verhuizen. Dit duidt op coördinatie of samenspanning. “Ze zeiden dat de politie eraan kwam en zetten ons in een bus en brachten ons naar de bergen,” zei een overlevende.

Vrouw was ‘cadeautje’ voor andere gevangenen

De nieuwste getuigenissen van Amnesty bevatten ook verschillende verslagen van seksueel geweld binnen de kampen. Zes vrouwen beschrijven dat ze het slachtoffer zijn van verkrachting en andere mishandeling. Vijf vrouwen vertelden dat ze waren verkracht door managers of teamleiders. Twee van hen raakten zwanger.

Een vrouw uit Brazilië, Cecilia, vertelde Amnesty dat een manager een groep sucesvolle oplichters had uitgenodigd om haar te verkrachten. “Het was als een beloning voor goed werk. Hij zei dat ik als ‘een cadeautje’ was”, zei ze. Cecilia liet uitgebreide blauwe plekken op haar lichaam zien die volgens haar waren veroorzaakt door een honkbalknuppel die een manager had gehanteerd nadat hij erachter was gekomen dat Cecilia’s vader contact had gezocht met de politie.

Journalisten en hulpverleners gearresteerd

Het totale gebrek aan transparantie van de Cambodjaanse regering maakt het onmogelijk om hun beweringen te verifiëren en ondermijnt het vertrouwen in het hele proces”, stelt Montse Ferrer van Amnesty. “Hoewel de harde aanpak heeft geleid tot de massale bevrijding van duizenden mensen uit slavernij, wordt deze ondermijnd door het falen van de regering om slachtoffers met waardigheid te behandelen.” De onvermijdelijke conclusie, aldus Amnesty, is dat veel van de mensen achter de kampen met de meeste misbruik niet voor de rechter zijn gebracht.”

De Cambodjaanse autoriteiten hebben nagelaten om gedetailleerde informatie openbaar te maken over welke locaties werden onderzocht of bewijs te leveren ter ondersteuning van hun beweringen over sluitingen van kampen. De regering heeft niet gereageerd op vragen van Amnesty International.

Casino’s eigenaar van scamkampen

Uit een onderzoek van Amnesty International van april 2026 bleek dat een tiental casino’s die banden hebben met scamkampen, ondanks de harde aanpak goedkeuring van de staat hebben gekregen. In het nieuwe rapport van Amnesty zijn nog vier casino’s geïdentificeerd die eigenaar waren van gebouwen die oplichtingskampen vormden. Dit bleek uit plannen die de casino’s hadden ingediend.

Oproep aan Cambodja en de internationale gemeenschap en Cambodja

Amnesty roept de Cambodjaanse regering op serieus werk te maken van het beëindigen van slavernij en marteling in de scamkampen door:

• alle kampen en bijbehorende casino’s te onderzoeken;
• alle slachtoffers van mensenhandel en andere ernstige mensenrechtenschendingen op de juiste wijze te identificeren en bijstaan;
• de tekortkomingen aan te pakken die ervoor hebben gezorgd dat dit harde optreden niet succesvol is geweest.

Amnesty roept daarnaast de internationale gemeenschap op om meer te doen. Druk van andere wereldleiders was waarschijnlijk een belangrijke drijfveer voor de Cambodjaanse regering om dit harde optreden in te zetten. Maar het blijkt dat de taak nog lang niet is volbracht. Daarom moet de druk worden opgevoerd. Ook is meer financiering nodig om overlevenden te ondersteunen.

Volgens het internationaal recht moet Cambodja slachtoffers van mensenhandel identificeren en hun veiligheid waarborgen. Het land moet ook onderdak, gezondheidszorg en juridische bijstand bieden, en mag hen niet straffen voor misdrijven die zijn gepleegd als gevolg van hun uitbuiting.

Verantwoording

Voor dit rapport heeft Amnesty tussen juli 2025 en april 2026 73 overlevenden van scam-campen uit Bangladesh, Brazilië, China, Colombia, Ecuador, Eritrea, Ethiopië, Ghana, Indonesië, Kenia, Liberia, Madagaskar, Marokko, Niger, Oeganda en Venezuela geïnterviewd.