Amnesty.nl maakt gebruik van cookies om de content beter op uw voorkeur af te kunnen stemmen.     Meer informatie

Veelgestelde vragen

Deel:
Over Amnesty

Amnesty International werd in 1961 in Engeland opgericht door de advocaat Peter Benenson. Benenson las in de krant een berichtje over twee Portugese studenten die waren gevangengezet omdat ze op de vrijheid hadden geproost. Daarop besloot Benenson tot een internationale campagne voor de vrijlating van 'gewetensgevangenen'. De campagne werd een groot succes en daarmee was Amnesty International geboren.

De Nederlandse afdeling van Amnesty werd opgericht in 1968. Amnesty International is een wereldwijde beweging met meer dan 3 miljoen leden en donateurs in meer dan 150 landen, en met kantoren in meer dan tachtig landen. 

Amnesty International streeft naar een wereld waarin iedereen alle rechten geniet die zijn vastgelegd in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en andere internationale mensenrechteninstrumenten. In navolging van deze visie is het de missie van Amnesty International om onderzoek te doen en actie te voeren gericht op het voorkomen en beëindigen van ernstige schendingen van deze rechten.

De afdeling Onderzoek van het Internationaal Secretariaat van Amnesty International in Londen verzamelt en analyseert informatie over schendingen van mensenrechten in de hele wereld. Zij verkrijgt die informatie door middel van:

  • getuigenissen van slachtoffers van schendingen en hun familieleden;
  • advocaten, vluchtelingen en organisaties (zoals religieuze instellingen, vakbonden en vrouwenorganisaties);
  • berichtgeving in de media;
  • bezoeken van Amnesty-onderzoekers aan diverse landen.

Al deze informatie wordt zorgvuldig gecontroleerd aan de hand van zoveel mogelijk verschillende bronnen.

Ja, Amnesty heeft het CBF-keurmerk. Het CBF beoordeelt een instelling op een aantal onderdelen, zoals: bestuur, beleid, fondsenwerving, voorlichting, communicatie, besteding van de middelen, verslaglegging en verantwoording. 

Voor wat betreft fondsenwerving heeft het CBF als norm vastgesteld dat de kosten van werving niet meer dan 25 procent van de eigen inkomsten mogen zijn (gemiddeld over een periode van drie jaar). In 2012 en 2013 was dit percentage bij Amnesty Nederland resp 18,9% en 18%.. Raadpleeg voor een toelichting op de jaarrekening het online jaarverslag.

Amnesty is voor haar werk afhankelijk van tienduizenden vrijwilligers die ieder op hun eigen wijze de organisatie actief ondersteunen. Ook jij kunt dat doen, bijvoorbeeld door deel te nemen aan Amnesty’s schrijfacties per post, e-mail, internet of sms. Ook kan je je aansluiten bij een lokale groep of nu en dan iets voor Amnesty doen als flexvvrijwilliger

Door lid te worden van Amnesty ondersteun je de organisatie financieel en stel je haar in staat haar werk voor de mensenrechten voort te zetten.

Bel voor de mogelijkheden met Amnesty's Servicecenter: (020) 535 21 11 of kijk welk vrijwilligerswerk bij jou past.

Amnesty International is niet gebonden aan enige regering, ideologie of godsdienst. Het is een onpartijdige organisatie die geen actie voert vóór of tegen regeringen of politieke systemen. Amnesty vindt dat onder ieder systeem de rechten van de mens dienen te worden nageleefd en helpt slachtoffers van schendingen van die rechten, in welk land ook.

Amnesty International is een wereldwijde organisatie, met leden en afdelingen op alle continenten. Wel is het zo dat de meeste leden van Amnesty zich in het rijkere Noorden en Westen bevinden. Het werkterrein van Amnesty is niet typisch westers. Amnesty gaat uit van universeel geldende mensenrechten, die onafhankelijk van een cultuur gelden. De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, waarop Amnesty haar werk baseert, is onderschreven door alle lidstaten van de Verenigde Naties. De tekst van die verklaring is gebaseerd op een vergelijking van grondwetten uit de hele wereld, dus niet alleen op die van westerse landen.

Het logo is geïnspireerd op een oud spreekwoord: het is beter een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken. Dat betekent dat je beter zelf wat kunt doen om een vervelende situatie te veranderen, dan er alleen maar over mopperen. De kaars staat voor vrijheid en het prikkeldraad staat voor gevangenschap en onderdrukking.

Eind mei 2014 had Amnesty Nederland ruim 255.000 leden. 

Rechtsvorm: vereniging.

Statutaire naam: Amnesty International, afdeling Nederland.

Statutaire vestigingsplaats: Amsterdam.

Standpunten en werkwijze

Veel acties van Amnesty zijn succesvol. Een gewetensgevangene wordt vrijgelaten, een ‘verdwenen’ persoon komt terecht, een zieke gevangene krijgt medische verzorging, een geïsoleerde gevangene krijgt bezoek van familie of een advocaat, of een doodvonnis wordt omgezet of uitgesteld. Jaarlijks komt Amnesty International honderden keren bliksemsnel in actie omdat iemands leven in acuut gevaar is, bijvoorbeeld omdat marteling of ‘verdwijning’ dreigt

Er werden in 2013 514 bliksemacties gevoerd: 331 nieuwe acties en 183 vervolgacties. Er kwamen 92 berichten van verbetering binnen. Waaronder 64 vrijlatingen van individuen en groepen mensen, en acht gevallen van uit- of afstel van executie. Verder waren er berichten over het intrekken van aanklachten, het verlenen van de nodige medische zorg en het opheffen van incommunicadodetentie. Bij 25 bliksemacties was de uitkomst negatief; in de meeste gevallen vanwege voltrokken executies en gedwongen huisuitzettingen.

Regelmatig laten (ex-)gevangenen en andere menserechtenverdedigers Amnesty weten dat het een grote morele steun is om te weten dat mensen van over de hele wereld zich voor hen inzetten. Lees op onze website over onze resultaten.

Lees in het jaarverslag welke resultaten Amnesty in 2013 bereikte en welke (nog) niet. In het jaarverslag wordt ook beschreven hoe Amnesty het bereiken van verandering nastreeft en hoe we ons inzicht daarin proberen te vergroten

Amnesty International probeert op verschillende manieren de mensenrechten te bevorderen.

Onderzoek
Aan de basis van ons werk staat goede, betrouwbare informatie. Amnesty-onderzoekers verzamelen – aangestuurd vanuit ons hoofdkantoor in Londen – over de hele wereld gegevens over mensenrechtenschendingen. Zij interviewen slachtoffers, wonen rechtszaken bij, praten met advocaten, artsen en mensenrechtenverdedigers en ontmoeten regeringsvertegenwoordigers. Hun onderzoeksgegevens vormen de basis voor Amnesty-rapporten en andere publicaties, en voor acties.

Acties
Amnesty voert actie om mensenrechtenschendingen te voorkomen en te beëindigen. Wereldwijd mobiliseren we hiervoor zoveel mogelijk mensen. Met petities en massale schrijfacties verhogen zij de druk op de autoriteiten. Massale actie werkt: autoriteiten die weten dat de wereld over hun schouder meekijkt, zijn eerder geneigd zich aan de regels te houden. We gebruiken acties ook om mensenrechtenverdedigers te ondersteunen.

Lobby
Nationale Amnesty-afdelingen proberen via lobby bij hun regeringen de mensenrechten een prominente rol te geven in het binnen- en buitenlands beleid. Wij lobbyen ook bij bedrijven die verantwoordelijk zijn voor schendingen. Daarnaast vragen we andere regeringen en organisaties als de Europese Unie en de Verenigde Naties om druk uit te oefenen.

Bewustwording
Over de hele wereld maakt Amnesty mensen bewust van de inhoud van de mensenrechten en van hun belang. In Nederland geven we voorlichting via grote publieksacties en verzorgen we lessen op scholen. Onrecht brengen we via de media en publieksacties onder de aandacht van het Nederlands publiek.

Samenwerking
Amnesty Nederland werkt samen met andere nationale Amnesty-afdelingen en met andere organisaties die op ons werkterrein werken, als dat ons helpt bij het bereiken van onze doelstellingen. Op die manier versterken we de wereldwijde mensenrechtenbeweging.

Amnesty wordt op verschillende manieren financieel gesteund. De vaste contributie van leden is de grootste bron van inkomsten. Daarnaast doen mensen een eenmalige gift of geven ze tijdens de jaarlijkse Amnesty-collecte. Ook nemen veel mensen Amnesty op in hun testament of dragen ze bij via een notariële schenking. Daarnaast is Amnesty een van de begunstigden van de Nationale Postcode Loterij. Een volledig overzicht van de manieren om Amnesty financieel te steunen vind je hier.

Amnesty accepteert voor haar onderzoek en acties geen giften van overheden. Amnesty accepteert alleen geld van overheden voor mensenrechteneducatie in het buitenland. Voor haar inkomsten is de organisatie dan ook afhankelijk van giften en contributies van leden en sympathisanten. In principe worden alleen ‘ongebonden’ giften aanvaard: de giftgevers kunnen niet eisen dat geld uitsluitend voor een bepaald doel wordt gebruikt. Van inkomsten en uitgaven wordt jaarlijks rekenschap afgelegd in het financiële jaarverslag.

Amnesty is door de belastingdienst aangemerkt als Algemeen Nut Beogende Instelling (ANBI). Dit betekent dat Amnesty over ontvangen giften en erfenissen geen schenkbelasting en erfbelasting betaalt en dat giften aan Amnesty fiscaal aftrekbaar zijn.

Amnesty heeft vaak al voordat ergens een crisis uitbreekt onderzoek gedaan naar de mensenrechtensituatie daar, en daarop actie gevoerd. Wanneer de situatie plotseling erg verslechtert, wordt geprobeerd objectieve informatie over de toestand te verzamelen en te verspreiden. Amnesty bestookt de partijen die betrokken zijn bij de crisis, en regeringen die hen kunnen beïnvloeden, met verzoeken om de mensenrechten centraal te stellen. Amnesty protesteert tegen maatregelen die wijzen op de mogelijkheid dat schendingen van mensenrechten worden voorbereid, bijvoorbeeld het afsluiten van gebieden voor buitenlandse waarnemers. Na de tsunami in Zuidoost-Azië in 2004 drong Amnesty erop aan dat de hulpgoederen verstrekt werden aan iedereen die dat nodig had, zonder te discrimineren op grond van etniciteit, geslacht, sociale afkomst of politieke voorkeur. Leden van mensenrechtenorganisaties en anderen die zich voor vrede en mensenrechten inzetten, worden in veel crisissituaties vaak bedreigd met de dood of met gevangenschap. Hun bescherming krijgt daarom in crises speciale aandacht van Amnesty.

Amnesty International is neutraal en mengt zich niet in een politiek debat over de zin of onzin van oorlog. De ondeelbaarheid van het recht op leven staat centraal. Wel kan Amnesty zich in uitzonderlijke omstandigheden verzetten tegen gewapend ingrijpen wanneer het zeer waarschijnlijk is dat dat gaat leiden tot een toename van mensenrechtenschendingen. Amnesty kan ook (eveneens in uitzonderlijke omstandigheden) oproepen tot gewapende interventie, maar dan alleen in de vorm van zogenaamde ‘peacekeeping’-operaties.

Amnesty voert een sterke politieke lobby en houdt zich intensief bezig met het benaderen en adviseren van regeringen en commissies van de Verenigde Naties. Dat betekent dat medewerkers van Amnesty regelmatig contact hebben met vertegenwoordigers van de nationale en internationale politiek om te praten over de mensenrechten. In Nederland is de relatie met bestuurders vrij goed. Ze nemen Amnesty serieus, vertrouwen op de informatie en luisteren naar de argumenten. Er zijn echter ook regeringen die proberen uitspraken van Amnesty belachelijk te maken en in twijfel te trekken. Amnesty is een onpartijdige organisatie die niet gebonden is aan een regering, ideologie of godsdienst.

Amnesty spreekt alle regeringen, waar ook ter wereld, aan als zij de rechten van mensen schenden. Ook westerse regeringen schenden mensenrechten. Binnen Europa voert Amnesty bijvoorbeeld actie tegen gedwongen huisuitzettingen van Roma in Italië, Roemenië en Frankrijk. We vragen aandacht voor en het regime van vreemdelingendetentie in onder meer Nederland en pleiten ervoor dat er vaker alternatieven worden ingezet. Samen met andere Europese Amnesty-afdelingen voeren we actie tegen discriminatie, zoals tegen het boerkaverbod en komen we op voor de rechten van homoseksuelen in Oost-Europa. Bovendien dringt Amnesty er bij regeringen en bij de Europese Unie op aan om druk uit te oefenen op andere regeringen die mensenrechtenschendingen begaan. Amnesty spreekt de Verenigde Staten vaak aan op de doodstraf, die veel staten nog hanteren, en op mensenrechtenschendingen in de strijd tegen het terrorisme. Verder vraagt Amnesty steeds vaker aandacht voor het naleven van mensenrechten door bedrijven. Veelal gaat het dan om in westerse landen gevestigde multinationals die zich met grondstofwinning in ontwikkelingslanden bezighouden.

In nationale wetten van tal van landen worden herhaaldelijk de internationale normen voor mensenrechten genegeerd. In landen waar de staat van beleg of een noodwetgeving geldt, wordt meestal een groot aantal mensenrechten opgeschort. De mensenrechten zoals vastgelegd in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens gelden echter altijd en overal. Amnesty hanteert deze dan ook als norm. Iemand die bijvoorbeeld zijn politieke standpunten openbaar maakt in een land waar dat krachtens de staat van beleg verboden is, overtreedt de wetten van zijn land. Amnesty zal echter voor de rechten van deze persoon opkomen omdat het recht op vrije meningsuiting één van de internationaal erkende mensenrechten is. Daarnaast hebben ook mensen die wél internationaal erkende wetten hebben overtreden recht op een menswaardige behandeling, bijvoorbeeld zonder marteling.

Er zijn nú mensen die gevangen worden genomen, die worden gemarteld, die ‘verdwijnen’ of in een dodencel wachten op de voltrekking van de doodstraf. Voor deze mensen is het van (levens)belang dat dergelijke schendingen onmiddellijk worden bestreden. Daar zet Amnesty zich voor in. Daarnaast doet Amnesty ook aan preventie en wendt zij haar kennis en invloed aan ter verbetering van internationale verdragen inzake de rechten van de mens. Zij probeert bijvoorbeeld te bewerkstelligen dat het algehele verbod op de doodstraf in diverse verdragen wordt opgenomen.

Mensenrechtenschendingen zoals marteling of een oneerlijk proces zijn trouwens niet zomaar symptomen. Vaak zijn ze oorzaken: door dit soort schendingen kan een onderdrukkend bewind zijn macht handhaven.

Mensenrechten houden niet op bij landsgrenzen. De mensenrechten zoals die zijn vastgelegd in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens gelden altijd en overal en vrijwel alle landen ter wereld hebben plechtig beloofd ze te respecteren. De Universele Verklaring is geen verdrag en brengt geen wettelijke verplichtingen met zich mee. De verklaring is echter nader uitgewerkt in verschillende verdragen die wél bindend zijn, zoals het Internationaal Verdrag inzake Economische, Sociale en Culturele Rechten en het Internationaal Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke Rechten (beide van 1966). De landen die deze verdragen hebben geratificeerd (tot wet hebben verheven) hebben wél een juridische verplichting om de bepalingen eruit na te komen. Door te vragen om naleving van de aangegane verplichtingen, mengt Amnesty zich niet in interne aangelegenheden. We vragen landen alleen te doen wat ze hebben beloofd.

  • Amnesty dringt aan op betrouwbare asielprocedures; vluchtelingen mogen niet worden geweigerd en niet teruggestuurd naar landen waar zij te vrezen hebben voor vervolging.
  • Amnesty voert actie om vreemdelingendetentie zo veel mogelijk te beperken.
  • Amnesty werkt voor de mensenrechten van migranten, speciaal de noodzakelijke voorzieningen voor ongedocumenteerden (illegalen).

Amnesty is van mening dat iedereen, onafhankelijk van seksuele oriëntatie of genderidentiteit, zijn rechten ten volle moet kunnen genieten. Mensen worden vervolgd, vastgezet en soms ter dood veroordeeld wegens hun seksuele oriëntatie of genderidentiteit. In andere landen hoef je niet de gevangenis in maar word je bedreigd en vervolgens door de overheid niet beschermd als je openlijk uitkomt voor je seksuele oriëntatie. Voor de LGBT'ers in die landen voert Amnesty actie. Daarnaast nemen we deel aan acties voor de mensenrechten van lesbiennes, homoseksuelen, biseksuelen en transgenders in en buiten Europa. Daarbij geeft Amnesty voorrang aan internationale activiteiten boven Nederlandse, omdat onze toegevoegde waarde daar groter is.

Als een bedrijf de mensenrechten schendt en Amnesty alles al heeft geprobeerd om dat te veranderen, kan de organisatie oproepen tot een boycot. Amnesty doet dit alleen wanneer een brede coalitie van non-gouvernementele organisaties eraan meedoet en wanneer het doel van de boycot is mensenrechtenschendingen te voorkomen.

Soms vraagt Amnesty om stopzetting van leveranties van goederen aan militaire apparaten en politie- en veiligheidsdiensten die de mensenrechten schenden. Zij doet dit als er een gegrond vermoeden bestaat dat met die goederen mensenrechten worden geschonden. Dit is bijvoorbeeld het geval bij wapenleveranties aan een politiemacht die vreedzame demonstraties op gewelddadige wijze beëindigt. Amnesty kan ook aandringen op opheldering en garanties als zij vermoedt dat er een verband is tussen leveranties en schendingen. Dat kan bijvoorbeeld gelden voor transportmiddelen of telecommunicatieapparatuur die aan een leger of politiemacht worden geleverd.

Amnesty International zet zich vooral in voor het tegengaan van discriminatie (in werk, onderwijs, voorzieningen en dergelijke) die armoede in de hand werkt. Ook pleit Amnesty voor wetgeving die de bescherming van de sociaal-economische rechten bevordert, zoals algemeen basisonderwijs en een goed toegankelijke gezondheidszorg. 

Amnesty International spreekt zich alleen uit over sancties wanneer die invloed hebben op de mensenrechtensituatie in een land. Amnesty verzet zich tegen sancties waarvan redelijkerwijze kan worden aangenomen dat ze leiden tot zware schendingen van de mensenrechten. Anderzijds zal Amnesty wel sancties ondersteunen of ertoe oproepen, wanneer die kunnen bijdragen tot de preventie, afname of beëindiging van zware schendingen van de mensenrechten. In dit geval zal Amnesty in eerste instantie vragen om stopzetting van militaire ondersteuning. In geen geval zal Amnesty sancties ondersteunen die tot gevolg kunnen hebben dat zware schendingen van de mensenrechten plaatsvinden.

In 1997 besloot Amnesty meer actie te gaan voeren tegen schendingen van mensenrechten die gepleegd worden tussen burgers onderling. Voorbeelden daarvan zijn geweld tegen vrouwen in gezins- of stamverband, of het optreden van particuliere beveiligingsdiensten. Amnesty wijst bij dit soort schendingen de overheid op haar verantwoordelijkheden haar burgers te beschermen en de daders voor het gerecht te brengen.

Amnesty richtte zich in haar protest tegen mensenrechtenschendingen lange tijd uitsluitend tot regeringen, omdat die kunnen worden aangesproken op hun plicht de fundamentele rechten van hun burgers te beschermen. Sinds 1991 spreekt Amnesty zich ook uit tegen mensenrechtenschendingen door oppositiegroeperingen en gewapende politieke groeperingen. Ook zij moeten zich houden aan de internationaal geaccepteerde normen voor mensenrechten. Amnesty richt zich voor zover mogelijk rechtstreeks tot hen, met name wanneer zij mensen gijzelen of martelen of burgers en gevangenen doelbewust en willekeurig doden.

Amnesty International heeft in april 2007 een standpunt ingenomen over het recht van vrouwen op een legale, veilige en toegankelijke abortus in een beperkt aantal gevallen. Het gaat daarbij om vrouwen die het slachtoffer zijn van verkrachting, seksueel geweld en incest, en bij gevaar voor het leven of de gezondheid van de vrouw.
Daarnaast pleit Amnesty ervoor dat:

  • staten wetten intrekken die abortus strafbaar stellen;
  • vrouwen gebruik kunnen maken van goede gezondheidszorg bij complicaties tengevolge van abortus in genoemde gevallen;
  • overheden mannen en vrouwen van goede informatie en diensten voorzien inzake seksuele en reproductieve rechten.

Amnesty International neemt geen algemeen standpunt in over abortus, maar wil het recht van vrouwen beschermen om, vrij van dwang, discriminatie of geweld, te beslissen over abortus in eerder genoemde gevallen. Amnesty blijft ook strijden tegen gedwongen abortus en sterilisatie, zoals die in China plaatsvinden.

De doodstraf is een wrede en onmenselijke straf en tevens een schending van het recht op leven dat in artikel 3 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens is vastgelegd. De doodstraf is zowel wreed als zinloos. Het is nooit bewezen dat de dreiging van de doodstraf afschrikwekkender is dan bijvoorbeeld het vooruitzicht op een langdurige gevangenisstraf. Bovendien is de doodstraf onherroepelijk: ze kan niet worden teruggedraaid wanneer een proces oneerlijk is geweest of de verkeerde persoon is veroordeeld.

Amnesty spreekt van marteling wanneer het gaat om een behandeling die erop gericht is iemand ernstige pijn toe te brengen of ernstig te doen lijden, zowel lichamelijk als geestelijk. Wat het onmiddellijke doel ook is, marteling vernedert het slachtoffer en ontmenselijkt de folteraar. Amnesty ijvert in alle gevallen voor stopzetting van marteling. Bij ‘wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing’ gaat het om elke ruwe behandeling die tot geestelijke of lichamelijke beschadiging kan leiden, of elke straf die bedoeld is om lijden te veroorzaken. Voorbeelden zijn opsluiting in een donkere of juist fel verlichte cel, het gebruik van handboeien of ketens, het stelselmatig toedienen van ‘medicijnen’ aan gezonde gevangenen en het opleggen van lijfstraffen, zoals geseling en amputatie.

In het internationaal recht is marteling een straf of behandeling van de kant van de autoriteiten die erop gericht is iemand ernstige pijn toe te brengen of ernstig te doen lijden, lichamelijk of geestelijk. In de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens staat in artikel 5: ‘Niemand zal onderworpen worden aan martelingen, noch aan een wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing.’ Allerlei vormen van mishandeling worden dus door het internationaal recht net zo goed verboden als marteling. In 1984 namen de Verenigde Naties het Verdrag tegen Marteling en Andere Wrede, Onmenselijke of Onterende Behandeling aan, waarin het verbod op marteling en mishandeling bindend is vastgelegd. Het verbod is absoluut: geen enkel staatsbelang en geen enkele omstandigheid kan een overtreding hiervan rechtvaardigen. In juli 2013 hadden 153 staten het VN-verdrag bekrachtigd.

Mensenrechten

Bij de keuze voor landen en thema's gelden de volgende criteria:

  • relevantie;
  • ernst van de mensenrechtensituatie;
  • mogelijke impact die Amnesty Nederland kan hebben;
  • aanwezige expertise;
  • toegevoegde waarde ten opzichte van andere maatschappelijke organisaties in Nederland en binnen de wereldwijde Amnesty-beweging.

Amnesty International maakt geen zwarte lijst van landen waar de rechten van de mens het meest worden geschonden. Vaak is het moeilijk of zelfs onmogelijk om een volledig beeld te krijgen van de mensenrechtenschendingen in een land. De methoden van onderdrukking en de gevolgen ervan kunnen van land tot land verschillen. Amnesty vergelijkt niet, maar probeert een einde te maken aan schendingen van mensenrechten in ieder specifiek geval.

Amnesty International spreekt van politieke moord (of in juridische termen, ‘buitengerechtelijke executie’) als een burger zonder vorm van proces wordt gedood door, of met goedkeuring van, een regering. In opdracht van de regering ruimen militairen, politieagenten, doodseskaders, ‘burgerwachten’ en huurmoordenaars tegenstanders uit de weg.

Bij ‘verdwijning’ gaat het om het ontvoeren of in het geheim doden van mensen waarna de sporen daarvan bewust worden uitgewist. Amnesty International schrijft het woord tussen aanhalingstekens omdat de slachtoffers niet zomaar verdwenen zijn. Er zijn namelijk mensen, de daders en opdrachtgevers, die weten waar de ‘verdwenen’ persoon zich bevindt of wat er met hem of haar is gebeurd. Van de meeste mensen die ‘verdwijnen’ wordt nooit meer iets vernomen. Zowel bij politieke moord als bij ‘verdwijning’ ontkennen de daders iedere betrokkenheid. Ook gewapende oppositiegroeperingen maken zich schuldig aan politieke moorden en ‘verdwijningen’.

Iemand die om politiek gemotiveerde daden of om politieke redenen gevangen is genomen of in zijn of haar bewegingsvrijheid wordt beperkt. Amnesty onderscheidt binnen de categorie van politieke gevangenen de gewetensgevangenen: mensen die geen geweld hebben gebruikt of gepropageerd. Voor gewetensgevangenen vraagt Amnesty onmiddellijke vrijlating, voor alle politieke gevangenen (ook degenen die wel geweld hebben gebruikt) een eerlijk proces binnen een redelijke termijn. De Verenigde Naties hebben internationale normen opgesteld waaraan een eerlijk proces moet voldoen. Amnesty neemt geen standpunt in over de politieke opvattingen van een gevangene.

Een gewetensgevangene is, simpel gezegd, iemand die gevangenzit omdat hij of zij anders is of anders denkt dan de autoriteiten voor juist houden, of omdat hij of zij tot een bepaalde groep behoort. In de officiële bewoordingen: ‘Een persoon die vanwege zijn of haar politieke, godsdienstige of andere overtuiging, etnische afkomst, geslacht, kleur, taal, nationale of maatschappelijke afkomst, economische status, geboorte of andere status gevangen is gezet of anderszins in zijn of haar bewegingsvrijheid wordt beperkt en die geen geweld heeft gebruikt of gepropageerd.’

Gewetensgevangenen zitten dus niet altijd in de gevangenis. Sommigen zijn onder huisarrest geplaatst, in binnenlandse ballingschap gestuurd of gedwongen opgenomen in een psychiatrische inrichting. Anderen worden het slachtoffer van maatregelen die een ernstige aantasting vormen van hun dagelijks leven en functioneren. Amnesty International vraagt voor gewetensgevangenen onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating.

Economische, sociale en culturele rechten zijn mensenrechten die de minimumvoorwaarden voor een menswaardig bestaan garanderen. De Verenigde Naties legden ze in 1966 vast in het zogenaamde Esocul-verdrag. Het recht op arbeid, sociale zekerheid, toereikende voeding, kleding, huisvesting en onderwijs staan er onder meer in. In 2001 besloot Amnesty zich behalve op de politiek-burgerlijke rechten ook op die rechten te richten. Alle mensenrechten zijn namelijk even belangrijk en ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Zo komt Amnesty nu ook in actie wanneer bepaalde religieuze, etnische of andere minderheidsgroepen systematisch worden uitgesloten van de meest elementaire gezondheidszorg of van basisonderwijs. In haar rapporten besteedt Amnesty vaak aandacht aan het geheel van de mensenrechten in een bepaald land, om te laten zien in welke context de schendingen van mensenrechten optreden. Ook laat Amnesty in haar mensenrechteneducatie alle mensenrechten aan de orde komen.

Overige vragen

Wil je meer informatie over mensenrechten voor je werkstuk of spreekbeurt? Of ben je gewoon nieuwsgierig? Bestel kosteloos een compleet pakket via www.amnestyopschool.nl

Amnesty vraagt bedrijven hun verantwoordelijkheid voor de naleving van de mensenrechten te respecteren. Door gepaste maatregelen te nemen kan een bedrijf daar invulling aan geven. Zulke maatregelen bestaan uit het opzetten van mensenrechtenbeleid, het toetsen van de gevolgen van bedrijfsactiviteiten op de mensenrechten van de lokale bevolking, het integreren van het mensenrechtenbeleid, toezichtmechanismen en het vastleggen van de mensenrechtenimpact in de jaarverslaglegging. Wanneer door activiteiten van bedrijven mensenrechten worden geschonden, moeten bedrijven aansprakelijk worden gesteld. Natuurlijk zijn in de eerste plaats overheden verantwoordelijk voor de bescherming van hun burgers. Maar als de plaatselijke overheden falen in het handhaven van de wet, mogen bedrijven niet vrijuit gaan. Amnesty International wil dat deze verantwoordelijkheid in internationale wetten wordt vastgelegd en dat nationale regels beter worden gehandhaafd.

Amnesty-informatie is betrouwbare informatie. Veel regeringen, journalisten en organisaties winnen daarom regelmatig advies bij Amnesty in. Vaak krijgt Amnesty echter te maken met vermoedens en aantijgingen die niet onomstotelijk bewezen zijn. Amnesty geeft dan duidelijk aan niet zeker te zijn van haar zaak en dringt aan op verder onderzoek. Als Amnesty ondanks alle zorgvuldigheid toch een fout blijkt te hebben gemaakt, geeft zij hierover een verklaring uit.

Het jaarinkomen (brutoloon en vakantiegeld) van de directeur bedroeg in 2013 € 104.404 voor een fulltime dienstverband (40 uur per week).

In de Jaarrekening van Amnesty Nederland vind je een toelichting op het salaris van de directeur.

De onderwerpen waarop Amnesty en Human Rights Watch werken zijn zeer vergelijkbaar en beslaan het volledige spectrum van de mensenrechtenthema’s: van burger- en politieke rechten (zoals vrijheid van meningsuiting, fysieke integriteitsrechten, recht op asiel, recht op leven) tot economische, sociale en culturele rechten (zoals het recht op voedsel, onderwijs, adequate huisvesting).

Amnesty International werkt wereldwijd veel samen met andere nationale en internationale mensenrechtenorganisaties. Een belangrijke internationale partner is Human Rights Watch. Beide streven naar verwezenlijking van alle mensenrechten voor iedereen. Beide baseren zich voor hun pleitbezorging op eigen onderzoek naar mensenrechtenschendingen. Toch zijn er verschillen tussen Amnesty International en Human Rights Watch. Bijvoorbeeld:

  • Amnesty werkt net als Human Rights Watch via de publiciteit en lobby, maar mobiliseert daarnaast ook (massale) steun van leden en sympathisanten voor concrete acties en campagnes.
  • Amnesty voert ook systematisch actie voor individuele slachtoffers van mensenrechtenschendingen (bijvoorbeeld via haar Bliksemactienetwerk), Human Rights Watch in beginsel niet.
  • Amnesty is een democratische ledenorganisatie met meer dan drie miljoen leden wereldwijd. Human Rights Watch heeft geen leden.

Ook Amnesty International Nederland werkt nauw samen met de Nederlandse vertegenwoordiging van Human Rights Watch.

Amnesty International ontvangt inderdaad jaarlijks geld van de Nationale Postcode Loterij en daar zijn we erg blij mee. Wij hopen daarom dat zoveel mogelijk mensen deelnemen aan de loterij. Toch vragen wij jou Amnesty-lid te blijven. Daarmee behoor je namelijk tot de achterban van Amnesty. Wij hebben onze leden nodig om een groter statement in de maatschappij te kunnen maken. Hoe meer mensen Amnesty-lid zijn, hoe sterker wij staan.

Amnesty International Nederland is sinds haar oprichting in 1968 in Amsterdam gevestigd. In Amsterdam, omdat daar de meeste van onze betaalde en onbetaalde medewerkers woonden.

Sinds 2003 zijn we gevestigd op de Keizersgracht 177. Dit pand is aangekocht na een uitgebreide zoektocht op basis van een pakket van eisen waaraan de huisvesting zou moeten voldoen. Behalve de keuze om in Amsterdam te blijven, woog de omvang van het pand mee en de bruikbaarheid van het pand als kantoorbestemming, zowel als goede  bereikbaarheid met openbaar vervoer en een veilige omgeving (in verband met vergaderingen en bijeenkomsten buiten kantooruren).

De keuze om een pand te kopen in plaats van te huren kwam voort uit het feit dat kopen op de langere termijn voordeliger is dan huren. Dat de locatie op de Keizersgracht gezien zou kunnen worden als 'eersteklas' was bij de besluitvorming eerder een nadeel dan een voordeel. Maar de vierkante meter prijs van het pand was in 2003 niet hoger dan van panden even buiten het centrum. Bovendien was en is het een weloverwogen keuze om niet te investeren in liquiditeiten of risicovolle beleggingen, maar in een pand op een A-locatie. De kans op waardevastheid is dan vele malen groter. Ons kantoorpand is daarmee een veilige belegging van de continuïteitsreserve van de organisatie.

Over op IBAN: wat betekent dat voor uw steun aan Amnesty?

Europa is op weg naar de gezamenlijke betaalmarkt SEPA (Single Euro Payments Area). De belangrijkste wijziging voor u als consument is dat u een langer bankrekeningnummer krijgt: IBAN (International Bank Account Number).

IBAN is de afkorting voor International Bank Account Number. Het IBAN van Nederlandse bankrekeningnummers bestaat uit 18 tekens (cijfers en letters) en is als volgt opgebouwd: het huidige rekeningnummer, vooraf gegaan door de landcode (NL voor Nederland), een controlegetal (twee cijfers), een code van de bank (in Nederland vier letters) en één of meerdere nullen.

Voorbeeld: Het IBAN van rekeningnummer 123456789 van de Rabobank is NL44 RABO 0123 4567 89.

Uw IBAN vindt u (nu al) op uw bankafschriften, in uw internetbankieromgeving en soms ook al op uw betaalpas. Ook vindt u uw IBAN door uw huidige rekeningnummer in te voeren op www.ibanbicservice.nl

De invoering gaat gefaseerd: de komende maanden gaan steeds meer bedrijven, organisaties en overheidsinstellingen over op IBAN. Vanaf 1 februari 2014 kan iedereen alleen nog maar gebruik maken van zijn IBAN-rekeningnummer, voor zowel binnen- als buitenlandse betalingen. Tot die tijd kunt u zowel uw huidige rekeningnummer als uw IBAN gebruiken.

De acceptgiro wordt aangepast. Vanaf 1 juli 2013 kunt u naast oude acceptgiro’s ook IBAN-acceptgiro’s ontvangen. Vanaf 1 februari 2014 kan de oude acceptgiro niet meer gebruikt worden.

De IBAN-acceptgiro lijkt op de oude acceptgiro, maar is net iets anders. Boven de ruimte waar u het bedrag dient in te vullen staat op de IBAN-acceptgiro ‘Acceptgiro’, terwijl op de oude acceptgiro op die plek ‘euro-acceptgiro’ staat.

Als u Amnesty International steunt middels een automatische incasso hoeft u niets te doen. Wij zorgen ervoor dat uw huidige rekeningnummer in ons systeem wordt omgezet naar uw IBAN.

Met ingang van oktober 2013 gaat Amnesty incasseren volgens SEPA-regels. Nieuw binnen SEPA zijn het incassant ID en het machtigingskenmerk:

  • Incassant ID: dit is een unieke code die Amnesty als incassant van de bank heeft gekregen. Elke organisatie die in het SEPA-gebied opdracht mag geven aan de bank om automatisch geld te incasseren van een klant krijgt zo’n code. Het incassant ID van Amnesty is: NL28ZZZ405309530000.
  • Machtigingskenmerk: uw machtiging aan Amnesty krijgt ook een uniek kenmerk. Dit kenmerk vindt u terug op uw dagafschrift bij de eerste SEPA-incasso van Amnesty.

Amnesty incasseert rond de 28e van de maand. Mocht het niet mogelijk zijn te incasseren, dan proberen wij twee weken later uw bijdrage te incasseren.

Vanaf 1 september 2013 verstuurt Amnesty geen oude acceptgiro’s meer. Als u na 1 september 2013 een acceptgiro van Amnesty ontvangt, dan is dit een IBAN-acceptgiro. U herkent de IBAN-acceptgiro aan de informatiestrook die aan de acceptgiro vastzit. En boven de ruimte waar u het bedrag dient in te vullen staat ‘Acceptgiro’ (op de oude acceptgiro staat op die plek ‘euro-acceptgiro’).

Op de IBAN-acceptgiro dient u uw IBAN in te vullen. Indien mogelijk zal Amnesty uw IBAN al voor u op de acceptgiro voordrukken.

Als uw IBAN fout staat ingevuld, of als u van een andere betaalrekening wilt betalen, dan kunt u dit doorstrepen en het juiste rekeningnummer vermelden. Gaat het om uw adresgegevens, neem dan alstublieft contact op met onze Ledenadministratie op telefoonnummer 020–6264436.

De acceptgiro’s van Amnesty International die u vóór 1 september 2013 heeft ontvangen vervallen per 1 februari 2014. U kunt deze dan niet meer gebruiken om uw gift of lidmaatschapsbijdrage over te maken. Op deze oude acceptgiro’s dient u nog uw huidige rekeningnummer in te vullen.

Elke bank heeft een internationale code voor internationale betalingen. Die code heet de Bank Identifier Code (BIC), ook wel SWIFT-adres genoemd. Hiermee wordt de bank van de begunstigde geïdentificeerd. Als u geld wilt overmaken naar een ontvanger buiten Europa, kan het zijn dat u een BIC nodig heeft.

Het IBAN en de BIC van Amnesty International afdeling Nederland voor lidmaatschapsbetalingen:
IBAN: NL85 RABO 0122 4668 45
BIC (SWIFT): RABONL2U

Het IBAN en de BIC van Amnesty International afdeling Nederland voor giften:
IBAN: NL42 INGB 0000 4540 00
BIC (SWIFT): INGBNL2A

Heeft u vragen over uw steun aan Amnesty International, dan kunt u contact opnemen met onze Ledenadministratie op telefoonnummer 020–626 4436 of via e-mail: ledenadministratie [at] amnesty [dot] nl.

Meer informatie over SEPA en IBAN vindt u op:
www.overopiban.nl
www.ibanbicservice.nl 

Flexdoneren

Flexdoneren aan Amnesty werkt als volgt: je spreekt een bedrag met ons af waarmee je Amnesty maandelijks wilt steunen. Elke maand, voordat wij je bijdrage afschrijven, ontvang je van ons een gratis sms’je waarin we de afschrijving aankondigen.

Dat klopt, je moet Amnesty overslaan sturen naar telefoonnummer 3669 (dus niet antwoorden op de ontvangen sms).

Na het ontvangen van ons sms’je over je bijdrage dien je binnen twee dagen een sms te sturen als je die maand wilt overslaan. In de aankondigings-sms staat genoemd tot wanneer je hier tijd voor hebt.

Misschien heb je een typefout gemaakt in je sms? Als je een maand wilt overslaan dien je naar telefoonnummer 3669 de volgende woorden te sturen: Amnesty overslaan

De sms’jes die je van ons hierover ontvangt zijn gratis. De kosten van jouw sms’je als je een maand wilt overslaan zijn de gebruikelijke kosten van het gebruik van je telefoon.

Jouw maandelijkse bijdrage waarmee je het werk van Amnesty steunt wordt afgeschreven van je bankrekening.
Amnesty incasseert rond de 28e van de maand. Mocht het echter niet mogelijk zijn te incasseren, dan proberen wij je bijdrage twee weken later te incasseren.

Ja, je dient 18 jaar of ouder te zijn.

Als je geen gebruik maakt van de mogelijkheid een maand over te slaan, dan kun je ons laten weten dat je voortaan geen sms’jes meer wilt ontvangen over je maandelijkse bijdrage. Dit kun je tijdens kantooruren doorgeven aan ons Servicecenter op telefoonnummer 020-5352111, of per e-mail aan steun [at] amnesty [dot] nl.
Wij zullen er dan voor zorgen dat je maandelijkse bijdrage wordt afgeschreven zonder dat je hier elke maand een sms’je over ontvangt.

Voor het uitvoeren van deze dienst werkt Amnesty samen met CM Telecom BV.

Wij informeren onze leden over ons werk en de resultaten via e-mail, en twee keer per jaar (in mei en december) ontvang je Wordt Vervolgd, ons opinieblad over mensenrechten.

Wil je jouw lidmaatschap beëindigen? Of wil je lid blijven voor een lager bedrag? Je kunt dit tijdens kantooruren telefonisch aan ons doorgeven op telefoonnummer 020 – 5352110.

De landelijke collecteweek

Tijdens de landelijke collecteweek collecteert Amnesty voor mensenrechten. Jaarlijks zijn er duizenden mensen op de been als collectant, wijkhoofd of collectecoördinator. Wil je het werk van Amnesty tijdens de komende collecte steunen als collectant of collectecoördinator? Amnesty kan je hulp hard gebruiken! Hieronder de meeste gestelde vragen met antwoorden over de collecte.

Amnesty-collectanten gaan in groten getalen de straat op in de week van 1 t/m 7 maart 2015. Wil je ons helpen om bij de volgende collecte een recordopbrengst binnen te halen? Meld je aan voor de collecte 

Al het geld dat tijdens de collecteweek wordt ingezameld komt Amnesty Nederland ten goede. Amnesty besteedt dit niet aan één bepaald project of aan één bepaalde gevangene. Omdat er voor veel verschillende projecten geld nodig is, wordt de collecteopbrengst over deze projecten verdeeld.

Je collecteert net zo lang en zo vaak als je dat zelf wilt. Amnesty is blij met ieder uurtje dat je kunt en wilt collecteren. Sommige mensen gaan een paar avonden de huizen in hun buurt langs, anderen gaan een paar uurtjes overdag en weer anderen organiseren een straatcollecte in hun dorp. Je kunt zelf bepalen wanneer en hoe lang je wilt collecteren. Alle beetjes helpen!

Natuurlijk mag dat! Het is bovendien vaak gezelliger om met een familielid, buurvrouw of -man of vriend(in) te gaan.

De beste tijd om te collecteren is tussen 17 uur en 21 uur, omdat dan de meeste mensen thuis zijn. Je kunt vooraf zelf aangeven waar je wilt collecteren. Veel mensen gaan in hun eigen straat en omgeving langs de deuren. Dit werkt vaak prettig, omdat de mensen je kennen. Als je liever niet alleen ’s avonds de straat op gaat, kun je ook samen met iemand gaan, of uitsluitend overdag. Woensdagmiddag en zaterdag zijn bijvoorbeeld ook goede tijdstippen om te collecteren.

In de collectevergunning van jouw gemeente staat aangegeven wat de minimale leeftijd is om te collecteren. Meestal is dit zestien jaar. Jongere kinderen mogen niet in hun eentje geld inzamelen, maar uiteraard wel samen met jou! Potentiële gevers weten dit vaak te waarderen. Je coördinator weet wat de minimumleeftijd voor collectanten in jouw regio is.

De coördinator in jouw gemeente zorgt ervoor dat je alle materialen die je nodig heeft om te collecteren krijgt. Hij/zij neemt contact met je op om een afspraak te maken voor het ophalen van de collectebus. Je kan ook bij de coördinator terecht voor vragen over het collecteren. Mocht je niet weten wie jouw coördinator is of lukt het niet om contact te krijgen, neem dan contact op met het landelijke secretariaat via (020) 77 33 834.

Als je verhinderd bent, laat het je coördinator dan zo snel mogelijk weten. Misschien kan je op een andere dag of ander tijdstip collecteren. Je bepaalt namelijk zelf op welke dagen je loopt. Een collectant haalt gemiddeld € 80 op. Wanneer je niet loopt, missen we deze inkomsten. Dat zou jammer zijn! Eventueel kan je ook jouw bijdrage leveren áchter de schermen, met het organiseren, geld tellen, bussen uitdelen, enz. Als het regent of erg koud is, is het misschien minder leuk om te collecteren, maar weet dat dan juist uit medelijden vaak meer wordt gegeven!

In overleg met je coördinator kan je aangeven waar je graag wilt collecteren en hoe lang. Of als je het leuker vindt om in een winkelcentrum of op de markt te collecteren, dan kan dat vaak ook. Dit moet je wel vooraf met je coördinator overleggen.

Het formulier om je op te geven als collectant vind je hier.

Werken voor Amnesty

Amnesty International streeft naar een wereld waarin iedereen alle rechten geniet die zijn vastgelegd in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en andere internationale mensenrechteninstrumenten. In navolging van deze visie is het de missie van Amnesty International om onderzoek te doen en actie te voeren gericht op het voorkomen en beëindigen van ernstige schendingen van deze rechten.

De voertaal op het Secretariaat is Nederlands. Daarom is het essentieel dat je de Nederlandse taal goed beheerst. Voor enkele functies is de Nederlandse taal geen vereiste. In deze gevallen staat dit duidelijk vermeld in de vacaturetekst. 

De meeste functies op het Secretariaat zijn op hbo- en wo-niveau. 

Als we een bepaalde studie of achtergrond vragen, staat dit vermeld in de advertentietekst. Er zijn zowel mbo- als hbo-functies voor vrijwilligers beschikbaar. Ook solliciteren er veel universitair geschoolde mensen. In het algemeen zijn de mensen bij Amnesty behoorlijk goed opgeleid.

Open sollicitaties nemen we niet in behandeling en we bewaren ze ook niet. De reden is dat de belangstelling om bij Amnesty te werken zo groot is, dat het voor ons niet mogelijk is om op alle binnenkomende verzoeken in te gaan. Alleen sollicitaties die worden verstuurd als reactie op actuele vacatures worden verwerkt. 

Stages en afstudeeropdrachten

Stages zijn meestal minimaal drie maanden en lopen op tot één jaar. Amnesty biedt ook scholieren de mogelijkheid om maatschappelijke stages te volgen voor meer informatie hierover kijk op www.mas.amnesty.nl.  

Je hebt recht op een stagevergoeding als de stage voldoet aan een verplichting vanuit je studie en als het aan een aantal andere criteria voldoet. Als een stagevergoeding van toepassing is wordt dit in de vacaturetekst vermeld. Je kunt ook altijd contact opnemen met de contactpersoon, die vermeld staat in de vacature voor verdere informatie. 

Nee. Je bent zelf verantwoordelijk voor dat je stagebegeleider akkoord gaat met de inhoud en taken van je stage. 

Eén persoon op de afdeling  werkt je in en begeleidt je gedurende de gehele stageperiode. 

Wij verwerken geen open sollicitatie voor stageplaatsen. Alle actuele stageplaatsen vermelden wij op onze website. Houd deze goed in de gaten.

Wanneer er op een afdeling behoefte is aan een onderzoek zal de afdeling dit als vacature vermelden op de website.

In overleg zal er worden gekeken of de opdracht zo goed mogelijk kan aansluiten bij de eisen die je hogeschool of universiteit aan je stelt. 

Elk project is anders. De taken die moeten worden uitgevoerd verschillen per afdeling en per project. In de vacaturetekst geven we duidelijk aan wat de taken zijn. Aan de hand hiervan kun je zelf nagaan of het project voldoet aan de stage-eisen van je opleiding. 

Door de economische crisis, waar ook Amnesty mee te maken heeft, hebben wij op dit moment de niet de ruimte en capaciteit om snuffelstages aan te kunnen bieden. 

Veel scholieren doen hun maatschappelijk stage via Amnesty. We hebben hier verschillende mogelijkheden voor. Kijk voor alle informatie hierover op www.mas.amnesty.nl

Flexvrijwilliger/ Acties

Flexvrijwilligers voeren tijdelijke klussen uit bij Amnesty. Het kan gaan om handtekeningen invoeren in de computer of hand- en spandiensten verrichten bij Amnesty-acties in het land. Soms duurt de klus vier uur per week; dan weer een paar weken. Op de onze website kun je je aanmelden als flexvrijwilliger. Je krijgt bericht als er een klus te doen is. Het staat je altijd vrij om ‘ja’ of ‘nee’ te zeggen. 

Vrijwilligerswerk op het secretariaat

In 2013 waren in totaal 156 medewerkers in dienst in een betaalde functie, sommige het hele jaar, andere tijdelijk of op projectbasis. In 2013 werkten in totaal 126 mensen op vrijwillige basis regulier op het kantoor van Amnesty Nederland (inclusief stagiaires en gesubsidieerde arbeidsplaatsen). De vrijwilligers werkten gemiddeld een dag per week. Verreweg de meesten werkten een deel van het jaar voor Amnesty; gemiddeld werkten er tussen vijftig en zeventig vrijwilligers op het Amnesty-kantoor.

Wij verwachten van je dat je de intentie hebt om je minimaal één jaar of voor de duur van het project in te zetten. Daarnaast gaan we uit van motivatie voor het werk en de doelen van Amnesty. Ook verwachten wij dat jij je afspraken nakomt net zoals jij dit van Amnesty mag verwachten.

Als vrijwilliger heb je recht op reiskostenvergoeding voor het openbaarvervoer. Je bent WA-verzekerd.

Er is  een klein budget voor scholing beschikbaar. 

Elk vrijwilliger krijgt een mentor aangewezen. Deze mentor zorgt dat de vrijwilliger geïntroduceerd wordt op de afdeling en in de organisatie. Ook zal deze mentor de vrijwilliger inwerken en begeleiden. Na een proeftijd van twee maanden krijg je een evaluatiegesprek. Daarnaast heb je recht op functionerings- en beoordelingsgesprekken.

Amnesty heeft een vrijwilligerscoördinator waar je terecht kunt voor vragen. Ook is er een vertrouwenspersoon beschikbaar.

Op dit moment is de kans dat je vanuit een vrijwilligersfunctie kan doorgroeien naar een betaalde functie momenteel erg klein.

Je draait mee in het werk- of afdelingsoverleg. Je kunt je aanmelden voor de Ondernemingsraad. De meeste zaken kun je aankaarten bij je direct leidinggevende of bij de vrijwilligerscoördinator.