Mensenrechtenencyclopedie
© Flickr.com / CC / valerieroybal

Uitlevering en mensenrechten

Uitlevering is het uitwijzen van een persoon  die verdacht wordt van een misdrijf naar een land dat daarom verzoekt.

Volgens het VN-verdrag tegen marteling is het verplicht om een folteraar uit te leveren of om hem te berechten in het land waar hij verblijft. Internationale normen verbieden het uitleveren van personen die marteling of wrede behandeling te wachten staat.  Voor Nederland is dit onder meer aanleiding geweest om geen personen uit te leveren die de doodstraf zouden kunnen krijgen.

Tussen de landen van de EU, en bijvoorbeeld ook tussen staten binnen de VS, spreekt men van ‘overdragen’ of ‘overleveren’ van verdachten en veroordeelden, niet van ‘uitleveren’. In mei 2004 werd in Nederland een wet aangenomen die voorziet in een snellere ‘overleveringsprocedure’ tussen landen van de Europese Unie. Als een verdachte wordt overgeleverd aan een internationaal tribunaal of het Internationaal Strafhof, heet dat niet uitlevering maar overdracht.

Uitlevering van asielzoekers die vervolging te vrezen hebben is refoulement, een praktijk die het Vluchtelingenverdrag verbiedt.