Gay Rights are human rights!

World-wide premiere of Proudly African & Transgender

A cultural intervention for social justice: portraits and narratives of ten transgender Africans from seven countries in East and Southern Africa.

‘As a transgender person, it is constantly demanded of me to explain and justify why I do not fit into other people’s ideas of what a woman or a man should be. We are now claiming language and claiming spaces. Transgender people have the potential to radically challenge discriminatory practices in a way that helps to free all people from sexism. We - the transgender community - have the right to tell our stories and have them heard, and to have our lives protected.’ - Victor Mukasa

‘The exhibition honours brave transgender activists in Africa who put their lives on the line for the human rights of all people to be true to themselves and express their identity as they feel it.’-
Gabrielle Le Roux

Opening: Thursday 25 February 2010: 5.00 p.m. (open from 4.30 p.m.) Exhibition until 2 April 2010.

Speakers:

Eduard Nazarski, director Amnesty International Dutch section

Victor Mukasa (by live video linkup), Ugandan Amnesty Frontline Human Rights Defender and Program Associate International Gay & Lesbian Human Rights Commission

Gabrielle Le Roux, artist and activist for social justice

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Hilke Molenaar: 020 - 77 33 659 of h.molenaar@amnesty.nl

Amnesty bekritiseert gerechtelijke intimidatie Turkse LGBT-groepering

De Turkse LGBT-organisatie Black Pink Triangle wordt in haar voortbestaan bedreigd. De Officier van Justitie in Izmir heeft een civiele procedure aangespannen tegen de LGBT-groepering. Via een brief aan de regering heeft Amnesty International laten weten het niet eens te zijn met deze procedure.

Black Pink Triangle wordt met sluiting bedreigd omdat de doelstellingen indruisen tegen de Turkse morele waarden en familiestructuur. Het Turkse ministerie van binnenlandse zaken heeft al vaker geprobeerd om LGBT-organisaties via de rechtbank op deze gronden te laten opheffen.

Net als bij de eerdere gevallen verzet Amnesty zich ook nu tegen het sluiten van een LGBT-organisatie. De zaak tegen Black Pink Triangle is onderdeel van een reeks gerechtelijke intimidaties van seksuele minderheden in Turkije. Het gaat in tegen het recht van alle personen op vrijheid van vereniging, meningsuiting en non-discriminatie en in strijd met de verplichtingen van Turkije in het kader van het Europees Verdrag voor de Mensenrechten.

Op 6 februari vindt de eerste hoorzitting plaats voor de civiele rechtbank in Izmir. Amnesty zal een waarnemer naar deze zitting sturen.

Lees meer in het Engelstalige persbericht

Opinie in Gay Krant selectief en onjuist

Het op 23 januari 2010 in de Gay Krant verschenen opinie-artikel ‘Homorechten geen speerpunt meer –“Amnesty gedraagt zich als een control freak”’ is selectief en bevat feitelijke onjuistheden en een aantal naar de mening van Amnesty International Nederland betreurenswaardige kwalificaties.

Het opinie-artikel van Alice Verheij betoogt op diverse plaatsen dat Amnesty International Nederland geen prioriteit meer geeft aan LGBT-activiteiten. Dit wekt opnieuw ten onrechte de indruk dat Amnesty International Nederland stopt met het werken voor rechten van LGBT’s. Dit is niet het geval en Amnesty International Nederland had de schrijfster van het artikel voor publicatie ervan hierover geïnformeerd.

Amnesty International Nederland zal in 2010 wederom actief meewerken en deelnemen aan Gay Prides in Europa, met name daar waar deze Prides omstreden zijn. Daarmee zet Amnesty International Nederland werk voort dat enkele jaren geleden begon. Daarnaast voert Amnesty International Nederland op dit moment actie voor de rechten van LGBT’s in Oeganda en Malawi. Het LGBT-schrijfnetwerk van de organisatie, waaraan honderden mensen deelnemen, blijft bestaan.

Amnesty International Nederland is onderdeel van een wereldwijde organisatie. Vandaar dat de zorgen en inzet van de Nederlandse afdeling van Amnesty International niet stoppen aan de Nederlandse grens. De Nederlandse afdeling kijkt waar haar inzet het meest nodig is, in Nederland of elders in Europa en de wereld. In Nederland zijn er gelukkig veel sterke organisaties die opkomen voor LGBT-rechten. Waar nodig zullen we met die organisaties samenwerken. In Nederland zal Amnesty International Nederland wel minder zichtbaar actie voeren tijdens roze festivals als de Gay Pride in Amsterdam.

In het artikel in de Gay Krant is sprake van een activiteitenplan tot 2016 waarmee de algemene vergadering van Amnesty International Nederland in november jl. akkoord zou zijn gegaan. Het bestuur van Amnesty International Nederland heeft onlangs een plan onder de titel Samenhang, Focus en Impact aan de algemene vergadering (het hoogste besluitvormende orgaan van de Nederlandse afdeling) voorgelegd. De algemene vergadering heeft, in tegenstelling tot wat de Gay Krant meldt, nog geen goedkeuring verleend aan dit plan. Amnesty International Nederland heeft dit voorafgaande aan de publicatie aan de auteur van het artikel en redactie van de Gay Krant laten weten.

Amnesty International Nederland betreurt het dat in het artikel gesuggereerd wordt dat de organisatie homofoob, transfoob en een ‘control freak’ zou zijn. Ook in de kwalificatie ‘sovjetpraktijken’ die de auteur aan Amnesty International Nederland toeschrijft meent de organisatie zich niet te kunnen herkennen.

Amnesty bezorgd over voorstel anti-homo wetgeving in Oeganda

Amnesty International maakt zich ernstige zorgen over het wetsvoorstel tegen homoseksualiteit dat binnenkort door het Oegandese parlement wordt behandeld. Als het voorstel wordt aangenomen zou deze wetgeving op tal van punten indruisen tegen mensenrechtenverdragen en nationale wetgeving, en leiden tot verdere mensenrechtenschendingen in Oeganda.

Als de wet wordt aangenomen kunnen mensen worden verplicht een aids-test te ondergaan. Daarnaast riskeert men een levenslange gevangenisstraf als men iemand van gelijke sekse trouwt en dreigt de doodstraf voor verzwaarde homoseksualiteit (bijvoorbeeld wanneer er een homoseksuele relatie wordt aangegaan met iemand onder de 18 jaar, met iemand met een handicap of wanneer de 'dader' hiv–drager is of een 'veelpleger' is). Mensen die kennis van deze 'misdrijven' of het plegen ervan niet tijdig aangeven worden ook gestraft.

De Oegandese ‘Commissie voor Juridische en Parlementaire Zaken’ zal het wetsvoorstel waarschijnlijk medio januari in behandeling nemen. Als zij enkele clausules als problematisch bestempelt, zal het voorstel volledig moeten worden herzien. Maar de commissie kan ook kleinere aanpassingen aanbevelen. In dat geval zal de plenaire behandeling van het wetsvoorstel plaatsvinden in maart of april 2010. Er bestaat echter het risico dat de commissie onder druk gezet wordt om de procedure snel af te handelen, waardoor het voorstel al in februari kan worden aangenomen.

Amnesty heeft de ministers Bert Koenders (Ontwikkelingssamenwerking) en Maxime Verhagen (Buitenlandse zaken) in een brief opgeroepen hun invloed aan te wenden om te voorkomen dat het Oegandese wetsvoorstel over homoseksualiteit wordt aangenomen.

Kom ook in actie en stuur vóór 25 februari een brief naar Amnesty's hoofdkantoor in Amsterdam. Hier vindt u meer informatie over deze schrijfactie.

Amnesty vraagt Malawi om vrijlating homopaar

Op 4 januari 2010 heeft Amnesty er bij de regering van Malawi op aangedrongen om onmiddelijk en onvoorwaardelijk twee mannen uit Malawi vrij te laten. Steven Monjeza en Tiwonge Chimbalanga werden gearresteerd op 28 december 2009 en beschuldigd van 'onnatuurlijke praktijken tussen mannen en grof publiekelijk onfatsoen'.

Zie ook het persbericht dat Amnesty uitbracht

Seksuele oriëntatie en identiteit

Amnesty beschouwt mensen die vastzitten louter vanwege hun (vermeende) seksuele oriëntatie als gewetensgevangenen. Seksuele oriëntatie is voor de meeste LGBT-ers (de vaak gebruikte verzamelnaam voor Lesbians, Gays, Bisexuals and Transgenders) even belangrijk voor hun identiteit als huidskleur of sekse. Het Amnesty-rapport Crimes of Hate, Conspiracy of Silence zegt het volgende hierover:

“Seksuele oriëntatie heeft betrekking op de fundamentele aspecten van de menselijke identiteit. Zoals de openingswoorden van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens bevestigen, zijn mensenrechten gebaseerd op het concept van respect voor de inherente waardigheid en waarde van een persoon. Wetten en praktijken met als doel individuen te dwingen hun seksuele oriëntatie te veranderen of te ontkennen, of hen te straffen om het nalaten hiervan, zijn een aanval op een diepgeworteld aspect van de menselijke persoonlijkheid. Zij veroorzaken enorm psychologisch en fysiek geweld omdat zij sommige mensen dwingen afstand te doen van een ervaringsgebied welke, voor velen, het grootste potentieel biedt voor persoonlijke vervulling.

Omdat het betrekking heeft op de meest innerlijke zaken van het hart, de diepste verlangens van de geest en de meest intieme uitingen van het lichaam, gaat seksuele oriëntatie over de kern van iemands recht op fysieke en mentale integriteit. Dat recht moet de vrijheid omvatten om je seksuele oriëntatie te bepalen en te uiten en dit te kunnen doen op basis van gelijkheid – vrij van angst en discriminatie.”

Amnesty-rapport Love, Hate and the Law: Decriminalizing Homosexuality

Wetten die homoseksualiteit strafbaar maken, versterken de systematische achterstand van lesbische vrouwen, homoseksuele mannen, biseksuelen en transgenders. Deze wetten fungeren als aansporing tot of rechtvaardiging voor geweld, zowel in de gevangenis, als op straat of thuis. Deze wetten zorgen er ook voor dat wetshandhavers de huizen kunnen binnendringen van personen waarvan men vermoedt dat ze een homoseksuele relatie hebben. Zonder de formele bescherming van legaliteit is het onmogelijk voor activisten om organisaties op te richten en campagne te voeren voor het recht op homoseksuele relaties met wederzijds goedvinden, of voor het recht om elkaar in het openbaar te ontmoeten.

Het rapport Love, Hate and the Law: Decriminalizing Homosexuality onderzoekt verschillende wettelijke benaderingen waarmee homoseksualiteit in de wereld strafbaar wordt gesteld. In het rapport komen ook de meer indirecte benaderingen aan bod die niet expliciet homoseksueel gedrag strafbaar stellen. Deze benaderingen richten zich bijvoorbeeld op het voorkomen van het uitdragen van homoseksualiteit, op de bescherming van kinderen, of op volksgezondheidskwesties. Het legaliseren van homoseksualiteit is niet voldoende, maar het is een stap in de richting van het respecteren, beschermen en waarborgen van de mensenrechten van lesbische vrouwen, homoseksuele mannen, biseksuelen, en transgenders.
Amnesty rapport: Love, Hate and the Law: Decriminalizing Homosexuality

Homoseksualiteit strafbaar in meer dan 80 landen!

ILGA, de International Lesbian and Gay Association, heeft een onderzoek gepubliceerd waarin alle wetten uit de hele wereld zijn samengebracht die seks met wederzijds goedvinden tussen mensen van hetzelfde geslacht verbieden. Het onderzoek van Daniel Ottosson, verbonden aan de Södertörn University in Stockholm, is geactualiseerd in mei 2008. ILGA heeft een bijbehorende wereldkaart gemaakt, waarop te zien is in welke landen homoseksualiteit strafbaar is.
ILGA-rapport: State-sponsored homophobia

Amnesty's inzet

Amnesty International voert actie tegen vervolging van seksuele minderheden en doet onderzoek naar de situatie van homoseksuele, lesbische, biseksuele en transgender mannen en vrouwen in tal van landen. Amnesty bestrijdt discriminerende wetgeving en dringt aan op onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating van degenen die alleen vanwege hun seksuele oriëntatie gevangen zitten.

LGBT Schrijfnetwerk

Iedere maand een schrijfactie ontvangen over rechten van seksuele minderheden? Geef u dan op voor de LGBT schrijfacties.

Websites over dit onderwerp

Amnesty International is niet verantwoordelijk voor informatie op externe websites.