Amnesty.nl maakt gebruik van cookies om de content beter op uw voorkeur af te kunnen stemmen.     Meer informatie

Egypte

Deel:
Egyptenaren vieren het vertrek van Mubarak op het Tahrirplein in Cairo.

Massale protesten brachten in februari 2011 een einde aan dertig jaar repressie en economische malaise onder leiding van president Hosni Mubarak. De toekomst van het land is onzeker. Tijdens en na de protesten vonden er mensenrechtenschendingen plaats. Vrouwen lijken geen rol te krijgen bij de opbouw van een nieuw Egypte.

Nieuws

Blogberichten

In Egypte was straffeloze foltering in de afgelopen decennia geen onbekend verschijnsel. ‘Torture...

Hoofdstad: Cairo
Staatshoofd: Mohammed Mohamed Morsi al-Ayat
Regeringsleider: Hisham Qandil
Doodstraf: wordt gehandhaafd
Internationaal Strafhof: ondertekend

Uit het Jaarboek 2013 over Egypte (situatie 2012)

Tijdens protesten tegen het militaire bewind doodden de veiligheidstroepen ten minste 28 demonstranten in Caïro en Suez. De oproerpolitie en het leger gebruikten buitensporig geweld om demonstraties uiteen te slaan; de demonstranten beweerden later dat ze in hechtenis waren gemarteld of op andere manieren mishandeld. In november en december werd er, soms gewelddadig, gedemonstreerd door zowel tegenstanders als aanhangers van de president. Er werden nog steeds oneerlijke processen gevoerd door Noodrechtbanken voor de Staatsveiligheid, en veiligheidstroepen hielden zich nog steeds niet aan de wet. De voormalige president Hosni Mubarak en de voormalige minister van Binnenlandse Zaken werden tot levenslange gevangenisstraffen veroordeeld vanwege de dood van demonstranten tijdens de opstand van 2011; vele anderen die van betrokkenheid werden verdacht werden vrijgesproken. Er werden geen leden van de Opperste Raad van de Strijdkrachten (SCAF) ter verantwoording geroepen voor schendingen die tijdens het bewind van de Raad hadden plaatsgevonden. President Mohamed Morsi stelde een commissie aan om de schendingen te onderzoeken die tussen januari 2011 en juni 2012 waren gepleegd. Hij vaardigde een amnestie uit voor enkele burgers die waren berecht door militaire rechtbanken en een algemeen amnestie voor misdrijven die demonstranten tijdens de protesten tegen het militaire bewind hadden gepleegd. Er was nog steeds sprake van discriminatie tegen religieuze minderheden. Journalisten en activisten werden vervolgd wegens ‘belediging van de president’ en godslastering. Vrouwen werden gediscrimineerd bij wet en in de praktijk en waren het slachtoffer van wijdverbreide seksuele intimidatie. Duizenden gezinnen woonden nog steeds in ‘onveilige gebieden’ in informele nederzettingen (sloppenwijken), terwijl duizenden anderen gedwongen dreigden te worden uitgezet. Naar verluidt werden migranten door veiligheidstroepen gedood terwijl ze de grens met Israël probeerden over te steken, of door mensenhandelaars in de Sinaï uitgebuit.

Ten minste 91 mensen werden ter dood veroordeeld. Het is niet bekend of er daadwerkelijk executies zijn uitgevoerd.

> Lees verder in het Jaarboek (Engelstalig)

Campagne 'Mensenrechten in de Arabische regio’

De Arabische regio is sinds eind 2010 het toneel van revoluties en burgeroorlogen. De toekomst is er onzeker. Wordt het beter voor de burgers, of slechter? Worden de mensenrechten nageleefd? Amnesty International steunt de mensenrechten in de Arabische wereld. Met onderzoek, lobby, actie en samenwerking met lokale activisten.