Geraldine Chacón: gevangen omdat ze opkwam voor mensenrechtenactivisten

Vier maanden lang zat ze in de gevreesde El Helicoide-gevangenis in Caracas. Nog maar 24 jaar oud was ze. Water, voedsel en zonlicht werden haar ontzegd. Ze had geen idee meer of het dag of nacht was. Met 26 andere vrouwen zat ze in een kleine cel, zonder stromend water. Ze was afhankelijk van de vijftien liter water die haar moeder wekelijks stuurde.

Op 1 februari 2018 stonden er plotseling zeven gewapende mannen van de veiligheidsdienst voor de deur van Geraldine Chacón en haar moeder. Het was twee uur ’s nachts, ze was in pyjama. Of ze wilde meekomen, ze wilden haar alleen wat vragen stellen. Ze ging mee, maar haar moeder zag ze daarna vier maanden lang niet meer terug – ze werd opgesloten. Haar misdaad was het opkomen voor de slachtoffers van mensenrechtenschendingen. Een paar dagen eerder was ook Gregory Hinds, de directeur van de stichting waar Chacón onderdirecteur was, gearresteerd. Ook hij kwam in El Helicoide terecht.

Op de vlucht

Andere leden van de Ambassadors Community, een stichting die jongeren in Venezuela kansen probeerde te geven en rechtshulp bood, sloegen op de vlucht. De stichting is inmiddels gestopt. De Venezolaanse regering onder leiding van Nicolás Maduro voelt zich bedreigd door mensenrechtenactivisten zoals Chacón. De autoriteiten hebben jarenlang geprobeerd haar het zwijgen op te leggen.

Er is sprake van hyperinflatie, de schappen van supermarkten zijn vaak leeg en er is een groot tekort aan alle basisbehoeften

Onder het regime van Maduro is Venezuela in een gigantische economische en humanitaire crisis beland. Er is sprake van hyperinflatie, de schappen van supermarkten zijn vaak leeg en er is een groot tekort aan alle basisbehoeften, van elektriciteit tot voedsel en medicijnen. Zo’n vier miljoen Venezolanen zijn op de vlucht geslagen en meer dan honderd mensen zijn afgelopen jaar bij grootschalige protesten om het leven gekomen door politiegeweld. Duizenden mensen raakten gewond. Daarnaast zijn honderden Venezolanen, net als Chacón, vanwege hun (politieke) overtuigingen opgesloten – vaak zonder proces.

Chacón begon al op haar 14e als activist. Ze zette zich in voor de arme jeugd in haar geboortestad. Later ging ze rechten studeren in Caracas en Parijs. Ze begon een jeugdnetwerk voor Amnesty en steunde politiek vervolgden. Ze had een baan bij een advocatenkantoor en sloot zich aan bij de Ambassadors Community. Ten tijde van haar arrestatie studeerde Chacón nog. Omdat ze vastzat in El Helicoide kon ze haar diploma niet in ontvangst nemen.

Meldplicht

Na twee maanden in de cel sprak een rechter Chacón en haar collega vrij, maar de autoriteiten legden die uitspraak naast zich neer. Amnesty voerde druk uit op de regering van Venezuela en begon onder meer een schrijfactie. Duizenden mensen schreven een brief en de roep om vrijlating van Chacón werd steeds luider. Uiteindelijk kwam ze, samen met haar collega, op 1 juni 2018 vrij. Maar de zaak tegen Chacón werd niet gesloten. Elke dertig dagen moest ze zich melden bij de autoriteiten, ze mocht het land niet uit en elk moment kon ze opnieuw vastgezet worden.

In augustus dit jaar heeft Chacón alsnog toestemming gekregen om tijdelijk naar het buitenland te gaan. Terugkijkend op haar gevangenschap en de brieven die ze ontving, zegt ze: ‘Een brief heeft de kracht om van een slechte dag een gelukkige dag te maken.’

Help mee andere gevangenen vrij te schrijven: www.writeforrights.nl