Yusmara
© berber van beek

Rechter oordeelt: Curaçao moet Venezolaanse vrijlaten uit vreemdelingendetentie

Rechter oordeelt: Curaçao moet Venezolaanse vrijlaten uit vreemdelingendetentie

De Venezolaanse Yusmary is vrijgelaten uit de SDKK-gevangenis in Curaçao. Zij zat daar al bijna een half jaar gevangen tussen veroordeelde vrouwen, terwijl zij niets misdaan had. Ze zat alleen maar vast omdat ze geen geldige verblijfspapieren had. De rechter oordeelde daarom dat de Curaçaose autoriteiten haar moesten vrijlaten.

Volgens internationale mensenrechtenverdragen mogen mensen alleen als uiterste middel in vreemdelingendetentie worden geplaatst als de asielprocedure is afgerond en er zicht is op uitzetting. En ook dan gelden er strikte voorwaarden, zoals dat zij niet bij veroordeelde gevangenen worden geplaatst.

Niet standaard vreemdelingendetentie

Dat is bij Yusmary niet het geval; zij zit nog in de beschermingsprocedure en werd vastgezet met veroordeelde vrouwen. Zij spande daarom een rechtszaak aan met hulp van de Curaçaose NGO Human Rights Defense Curaçao (HRDC) tegen de Curaçaose overheid. De rechter stelde haar in het gelijk en bepaalde dat zij vrij moest worden gelaten.

Yara Boff Tonella, projectleider migranten en vluchtelingenrechten Curaçao: ‘Dit is een belangrijk signaal van de rechter: Curaçao mag mensen die bescherming zoeken niet standaard opsluiten, en al helemaal niet bij veroordeelde gedetineerden. Uiteindelijk moet dit wettelijk of in beleid worden vastgelegd, zodat dit voor iedereen geldt die bescherming zoekt op Curaçao.’

Nog steeds niet veilig

Amnesty International interviewde Yusmary voor het rapport Nog steeds niet veilig. Ze vertelde over haar minderjarige zonen die hadden geprobeerd haar in Curaçao te bereiken door de overtocht per boot vanuit Venezuela te maken. De Curaçaose autoriteiten onderschepten hen en sloten hen op. Yusmary mocht geen contact met hen opnemen. Uiteindelijk werden ze zonder haar medeweten uitgezet naar Venezuela.

Yara Boff Tonella: ‘Hoewel het fijn Is voor Yusmary dat ze niet meer vastzit, heeft ze nog steeds geen echte vrijheid: ze heeft geen verblijfspapieren, mag niet werken en is nog steeds gescheiden van haar kinderen.’