Jongerenraad Amnesty International Nederland
Wie zijn we en wat doen we?
In juni 2025 schreef Amnesty International Nederland geschiedenis: de Ledenraad benoemde voor het eerst een Jongerenraad. Deze benoeming markeert de inspanningen van Amnesty International om jongeren een krachtige stem te geven binnen de organisatie en hen een structurele rol te geven bij besluitvorming en beleidsontwikkeling. De leden van de Jongerenraad stellen zich graag voor.
Wij zijn de Jongererenraad: een groep jongeren tussen de 19 en 27 jaar oud. We dragen vol enthousiasme bij aan het beleid, de projecten en campagnes van Amnesty International Nederland. Dit doen we om de stem van onze generatie te vertegenwoordigen binnen alle gelederen van Amnesty. Zo zijn we betrokken bij studentengroepen, lokale groepen, maar bijvoorbeeld ook bij campagnes. Een aantal zetels in de Ledenraad is bestemd voor leden van de Jongerenraad. Hiermee heeft de Jongerenraad inspraak tot in het hoogste besluitvormingsorgaan van Amnesty International Nederland.
Wij geven advies, denken en praten mee over de koers van de organisatie, en komen graag in contact met jongeren binnen en buiten Amnesty. Zo willen wij ervoor zorgen dat jongeren het verschil maken (en blijven maken) voor Amnesty International en mensenrechten.
Heb je vragen, ideeën, opmerkingen of heb je zin om samen aan iets nieuws te beginnen? Stuur een e-mail naar: jongerenraad@amnesty.nl
Daria Yune Eizarrarás Veenstra
Daria is lid van de Jongerenraad van Amnesty en zet zich al langere tijd in voor activisme en mensenrechten. Haar betrokkenheid begon in Mexico, waar feminisme haar inspireerde om actief te worden. Na haar verhuizing naar Nederland merkte Daria dat demonstraties en activisme hier minder zichtbaar waren en dat mensen vaak vastzaten in het status quo. Dit motiveerde haar om manieren te zoeken om toch impact te hebben. Zo richtte Daria in Leeuwarden Fridays For Future op en creëerde ze een lokale klimaatcoalitie. “Ik zie de Jongerenraad als een kans om activisten te ondersteunen en mijn passie voor mensenrechten verder vorm te geven.”
Meer over Daria Yune Eizarrarás Veenstra Het mensenrecht dat Daria persoonlijk het meest raakt, betreft vrouwenrechten en het demonstratierecht. Haar ervaring met de feministische beweging in Mexico heeft haar laten zien hoe krachtig solidariteit en collectief activisme kunnen zijn. Ze ziet hoe dit recht wereldwijd onder druk staat en voelt de noodzaak om het te beschermen en versterken, geïnspireerd door de liefde, woede en het begrip die mensen in beweging voor elkaar tonen. “Ik haal veel inspiratie uit activisten en denkers zoals Michaela Loach, Frida Kahlo, Ursula LeGuin en Bell Hooks, die op verschillende manieren een intersectionele, rechtvaardige en radicale blik op de wereld tonen.” Daarnaast geeft de inzet van Mexicaanse activisten, zoals de EZLN (de Zapatistas), die hun leven op het spel zetten voor een betere wereld, haar kracht en motivatie om door te gaan.
In de Jongerenraad wil Daria meer leren over de structuur van Amnesty, jongerenparticipatie en het samenwerken binnen een groot team. Ze hoopt een duidelijke bijdrage te leveren aan mensenrechten en jongerenparticipatie en droomt ervan om in de toekomst werk te doen dat aansluit bij deze passie. “Als geld geen rol speelde, zou ik me hier mijn hele leven voor willen inzetten.”
Duke Budzelaar
Duke Budzelaar is lid van de Jongerenraad van Amnesty en derdejaars student Communicatie. Hij heeft jarenlange ervaring met jongerenparticipatie op landelijk en zelfs internationaal niveau. Binnen de Jongerenraad richt hij zich op communicatie en youth community building, en heeft hij ervaring met organiseren van evenementen voor duizenden jongeren. “Ik wil jongeren laten ervaren dat ze wél verschil kunnen maken in een wereld die letterlijk en figuurlijk in de brand staat,” zegt hij.
Lees verder over Duke
Zijn grootste motivatie zijn de kinderen met wie hij twee jaar lang vrijwilligerswerk deed, zoals de Oekraïense Varya (12). Zij moest vluchten toen haar ouders bij een militaire aanval omkwamen. Duke gaf hen Nederlandse les en zag van dichtbij hoe oorlogstrauma hun leven binnendringt. “Zij laten zien wat er op het spel staat. Wat vrijheid betekent. Maar ook waar we dagelijks voor moeten strijden,” zegt hij. “Geen enkel kind verdient een jeugd met bommen. Dat is een grens, waarbij we die grens moeten verdedigen.”
Voor Duke is vrijheid en veiligheid van ieder mens het grootste goed. “Er zijn zoveel mensen gestorven voor onze vrijheid en rechten. Vandaag de dag vechten mensen wereldwijd nog steeds voor hun vrijheid of worden onderdrukt. Wegkijken is geen optie.” Hij doelt hiermee op voortdurende mensenrechtenschendingen, van onder andere de genocide in Gaza en het extreme leed in Soedan.
Voor Duke bestaat er geen hiërarchie van leed. Medemenselijkheid mag nooit selectief zijn, net zo min als het internationaal recht. “Mensenrechten zijn er niet alleen voor mensen met wie je het eens bent.”
Daarnaast sprak Duke veel met veteranen over oorlog. Hij hoorde hoe geweld generaties lang doorwerkt. Hoe morele verwondingen blijven bestaan, lang nadat het vechten stopt. “Oorlog stopt niet wanneer het stil wordt. Het leeft door in mensen, hun gezinnen, hun toekomst. Ik zie het als mijn verantwoordelijkheid om op te komen voor iedereen wiens stem niet gehoord wordt. Als jij het niet doet, wie dan wel?”
Naast zijn werk in de Jongerenraad is Duke panellid bij MDT via de Nationale Jeugdraad, waarbij hij het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap over jongerenperspectief adviseert. Ook liep hij De Nacht van de Vluchteling, waarmee hij samen met anderen meer dan 40.000 euro ophaalde voor noodhulp. Daarnaast vertegenwoordigde hij Nederland bij Amnesty’s European Youth Meeting, waar jongeren uit heel Europa samenkwamen om ervaringen te delen en gezamenlijk te werken aan een rechtvaardigere wereld. Voor Duke draait het echter niet om de cijfers, maar om de impact op de mensen.
Ondanks de zwaarte van deze realiteit voelt Duke zich bij Amnesty op zijn plek. “Mensenrechtenwerk is soms pijnlijk. Maar het geeft ook hoop. Amnesty laat zien dat feiten, onderzoek en volharding ertoe doen. Ik haal energie uit mensen die weigeren weg te kijken.” Binnen de Jongerenraad zal hij zich hard in blijven zetten om zoveel jongeren als mogelijk te activeren, zodat niemand meer wegkijkt. Hij wil mensen inspireren om zich in te zetten voor iets groters dan zichzelf.
Duke wil ook generaties verbinden en jongeren handelingsperspectief bieden. Hoop is voor hem geen vaag begrip. Het ontstaat door te doen. “Of het nu gaat om doneren, een uur vrijwilligerswerk of het tekenen van een petitie: alles telt. Mensenrechten bestaan alleen zolang wij ze blijven verdedigen.”
Eleana Vink
Eleana Vink is lid van de Jongerenraad van Amnesty International en wordt in haar inzet sterk gedreven door haar familiegeschiedenis. Haar moeder groeide op in Argentinië tijdens de militaire dictatuur. Eleana’s opa verzette zich tegen dit regime en werd opgepakt toen haar moeder vier jaar oud was. Hij werd gevangen gehouden, gemarteld en uiteindelijk vermoord. Zijn lichaam, net als dat van meer dan 30.000 andere slachtoffers van de dictatuur, is nooit teruggevonden. Dit verlies heeft diepe sporen nagelaten binnen Eleana’s familie en vormt een belangrijke bron van haar motivatie om zich in te zetten voor mensenrechten.
Meer over Eleana Vink Binnen de Jongerenraad heeft Elena – naast communicatie en youth community building – zich vooral bezig gehouden met Write for Rights. “Dit evenement zie ik als een krachtig en laagdrempelig middel om jongeren kennis te laten maken met het activisme van Amnesty. Het biedt jongeren de tools om zich concreet in te zetten voor mensenrechten en vormt daarmee een toegankelijk instapmoment voor jongeren die nog weinig ervaring hebben met activisme.” In de Jongerenraad hoopt Eleana veel te leren van de andere jongerenraadsleden. Ieder lid brengt zijn of haar eigen expertise en sterke punten mee, en Eleana ziet hen allemaal als activisten op hun eigen manier. Ze laat zich inspireren door jongeren die makkelijk verbinding maken met anderen en zich comfortabel voelen om voor groepen te spreken. Dat is iets wat zij zelf nog spannend vindt, maar graag wil ontwikkelen. “Met de Jongerenraad hoop ik vooral de jongerenachterban van Amnesty te vergroten. Ik geloof sterk in de kracht van jongeren en zie hen als essentieel voor de toekomst van de mensenrechtenbeweging.” Het mensenrecht dat Eleana persoonlijk het meest raakt, is artikel 9 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens: het verbod op willekeurige arrestatie, detentie of verbanning. Dit artikel raakt direct aan het verhaal van haar opa, die zonder rechterlijke procedure jarenlang vastzat vanwege zijn politieke overtuiging. Dat dit vandaag de dag nog steeds gebeurt, maakt haar betrokkenheid bij campagnes zoals Write for Rights des te belangrijker, omdat deze zich inzetten voor activisten die onterecht gevangen zitten. “Ik haal inspiratie uit mijn moeder, die me als eerste het belang van mensenrechten liet zien door onze familiegeschiedenis met mij te delen. Ook speelt ook het Argentijnse stripfiguur Mafalda een bijzondere rol. Als kind las mijn moeder de strips voor en zag – en zie – ik Mafalda al als een idealistisch en kritisch rolmodel dat zich uitspreekt tegen onrecht in de wereld.” De energie om zich te blijven inzetten voor mensenrechten haalt Eleana vooral uit haar familie. Ze voelt zich onvoorwaardelijk gesteund door haar ouders en haar zusje. Samen gaan ze naar protesten, blijven ze geïnformeerd via verschillende nieuwsbronnen en ondertekenen ze petities. Die gezamenlijke inzet en onderlinge steun geven haar de kracht om door te gaan, ook wanneer het soms zwaar voelt.
Door deze geschiedenis begrijpt Eleana wat herhaalde mensenrechtenschendingen kunnen aanrichten: niet alleen bij individuen, maar ook bij families en nabestaanden, generaties lang. In de Jongerenraad van Amnesty wil zij deze drang om onrecht aan te pakken vertalen naar concrete actie, door jongeren te verbinden, te inspireren en het bestuur te adviseren met een frisse en kritische blik.
Joey de Haas
Joey de Haas is lid van de Jongerenraad van Amnesty en zet zich al langere tijd in voor het versterken van jongerenparticipatie binnen de organisatie. Voordat de Jongerenraad werd opgericht, was Joey al betrokken bij Amnesty via het Jongerenpanel. “Binnen dat panel werd belangrijke vooruitgang geboekt en hebben we de basis gelegd voor het verbeteren van jongerenparticipatie binnen de organisatie. Met de komst van de Jongerenraad wilde ik natuurlijk doorgaan!”
Meer over Joey de Haas
Binnen de Jongerenraad richt Joey zich voornamelijk op het versterken en vertegenwoordigen van de bestaande jongerenachterban. Dankzij Joey’s achtergrond als bestuurslid bij AISA, de studentengroep van Amnesty in Amsterdam, beschikt Joey over ruime ervaring met jongeren-organisatie en belangenbehartiging. Deze ervaring wordt ingezet om ervoor te zorgen dat de stem van jongeren niet alleen gehoord wordt, maar ook structureel wordt meegenomen binnen Amnesty.
In de Jongerenraad wil Joey zich verder verdiepen in wat jongeren motiveert en raakt, en hoe Amnesty hier beter op kan aansluiten. “Mijn uiteindelijke doel is om de organisatie toekomstbestendig te maken en vergrijzing tegen te gaan, door meer ruimte te creëren voor jongeren binnen de organisatie en besluitvorming.”
Het mensenrechtenthema dat Joey persoonlijk het meest raakt, is de wereldwijde positie van queerrechten. Als transgender persoon ziet Joey met zorg hoe deze rechten wereldwijd onder druk staan en hoe de rollback van queerrechten steeds sneller verloopt. Daarbij bestaat de angst dat opkomend fascisme en rechts-populisme de vooruitgang van de afgelopen jaren terugdraait. Tegelijkertijd plaatst Joey deze zorgen in de bredere context van een wereldwijde aanval op mensenrechten, met ernstige schendingen in onder andere Soedan, Congo en Palestina.
“Ik haal veel energie uit mensen die zich langdurig en consistent inzetten voor rechtvaardigheid. Greta Thunberg is voor mij een voorbeeld van iemand die al jaren vasthoudend strijdt voor de juiste kant van de geschiedenis, zelfs wanneer dit persoonlijke consequenties kan hebben.” Ook de vrijlating van de Guatemalteekse activist Bernardo Caal Xol, die tot stand kwam dankzij Write for Rights, laat zien dat internationale solidariteit en volharding daadwerkelijk verschil kunnen maken, ook wanneer de strijd uitzichtloos lijkt.
Ook was Joey tweemaal aanwezig als vertegenwoordiger van Nederland bij de European Youth Meeting, waar jongeren uit heel Europa samenkomen om ervaringen uit te wisselen en gezamenlijk te werken aan een rechtvaardigere wereld. Naast de inzet voor mensenrechten houdt Joey zich ook bezig met dierenrechten en dierenbevrijding op universitair niveau.
Shama Hasalee
Shama is lid van de Jongerenraad van Amnesty en zet zich in voor het versterken van verbindingen tussen jongeren, de organisatie en externe partners. Haar motivatie om actief te worden binnen de Jongerenraad komt voort uit een sterk besef van verantwoordelijkheid. Door haar eigen privileges – zoals toegang tot onderwijs en een stem die gehoord kan worden – én haar familiegeschiedenis en verhalen uit Sri Lanka, werd Shama zich steeds bewuster van het feit dat deze vanzelfsprekendheden niet voor iedereen gelden. “Juist omdat ik die ruimte wél heb, voel ik de verantwoordelijkheid om die actief in te zetten,” vertelt ze.
Meer over Shama Hasalee In de Jongerenraad hoopt Shama te leren hoe jongeren bewust gemaakt kunnen worden van mensenrechten, op een manier die toegankelijk en haalbaar voelt. Ze gelooft sterk in de kracht van kleine stappen. “Het gaat erom dat jongeren beseffen dat ze wél iets kunnen betekenen. Meedoen en betrokken zijn heeft al impact.” Daarnaast wil ze meer leren over hoe projecten binnen de Jongerenraad concreet vorm krijgen en hoe duurzame samenwerking tot stand komt. Met haar inzet hoopt Shama bij te dragen aan een jongerenachterban die zich durft uit te spreken en zich bewust is van haar rechten. Ze wil helpen bouwen aan duurzame veranderingen binnen Amnesty, door een stevige basis neer te zetten voor toekomstige Jongerenraden en ervoor te zorgen dat de verbinding tussen jongeren en de raad behouden blijft. Het mensenrecht dat Shama persoonlijk het meest raakt, is dat iedereen gehoord wordt – juist ook de stille stemmen. Gelijke kansen, toegang tot onderwijs en basisrechten zijn voor haar niet onderhandelbaar. Ze stoort zich aan hoe vaak mensenrechten worden versimpeld, terwijl de impact ervan diep en structureel is. Inspiratie haalt Shama uit de mensen om haar heen. Ze ziet iedereen die ze ontmoet als onderdeel van een mozaïek dat haar vormt. Bovenal zijn haar ouders een belangrijke bron van inspiratie. Door hun manier van opkomen voor anderen en hun vasthoudendheid, zelfs wanneer het moeilijk is, laten zij zien dat inzet ertoe doet en dat verandering mogelijk is. De energie om zich te blijven inzetten voor mensenrechten haalt Shama uit de kleine signalen van verandering: een verhaal van iemand die eindelijk gehoord wordt, of het besef dat haar acties daadwerkelijk verschil maken. De steun en kracht van haar omgeving spelen daarin een essentiële rol. “Alles en iedereen om me heen die probeert iets te betekenen, geeft mij de motivatie om door te gaan.”
Voor Shama is de Jongerenraad een plek waar reflectie en actie samenkomen. Ze ziet het als een veilige ruimte om niet alleen haar motivatie, maar ook haar twijfels te delen, en samen met anderen te zoeken naar manieren om impact te maken. Binnen de raad houdt zij zich voornamelijk bezig met het bouwen van verbindingen: binnen de Jongerenraad zelf, met partners en met jongeren. Zo wil zij bijdragen aan een beweging waarin mensenrechten niet alleen worden besproken, maar ook echt worden gedragen.
Tess van den Berg
Tess is lid van de Jongerenraad van Amnesty en zet zich in voor jongerenparticipatie binnen de organisatie. Dagelijks ziet Tess de belangrijke rol die jongeren kunnen spelen in de maatschappij wanneer ze gehoord en betrokken worden. “Ik geloof dat jongeren een uniek perspectief op de wereld hebben, wat essentieel is voor een duurzame en sterke mensenrechtenbeweging. Ik zie mijn positie als een kans om dit perspectief te vertegenwoordigen en om te leren van de verhalen van andere jongeren, zodat deze verhalen centraal kunnen staan in de bruggen die tussen jongeren en Amnesty moeten worden gebouwd.”
Meer over Tess van den Berg Het mensenrecht dat Tess persoonlijk het meest raakt, is de ongelijke en onrechtvaardige behandeling van mensen. “Al als klein meisje viel het me op dat sociale klasse een rol speelde bij het erbij horen, terwijl dat niet uitmaakt voor vriendschappen.” Tijdens haar studies Antropologie en Criminologie werd Tess zich pijnlijk bewust van de bredere mechanismen van ongelijkheid en onrechtvaardigheid. Ze is gefascineerd door de rol van mensen in machtsposities en raakt haar dat verantwoordelijkheid voor medemenselijkheid en mensenrechten vaak ontbreekt in beslissingen die het welzijn van anderen beïnvloeden. Inspiratie haalt Tess uit de verhalen van mensen die zij tijdens haar masteronderzoek ontmoette. Dit onderzoek ging over hoe mensen met een migratieachtergrond in Italië exclusie en ongelijkheid ervaren door de overheid. “De veerkracht en strijd van deze respondenten vormen een constante motivatie voor mij, om me uit te spreken tegen ongelijke behandeling en schendingen van mensenrechten.” Wat Tess energie geeft om zich te blijven inzetten, is een verhaal van een respondent die aanvankelijk volledig door het migratiesysteem werd ontmoedigd en wanhopig werd. Hij wist uiteindelijk die negativiteit om te zetten in veerkracht en strijdlust om op te komen tegen onrecht. Dit verhaal laat Tess zien hoe persoonlijke veerkracht een verschil kan maken en geeft haar kracht om haar eigen privileges in te zetten voor mensenrechten. Naast haar inzet voor mensenrechten maakt Tess graag foto’s met de oude analoge camera van haar opa, een creatieve uitlaatklep die haar helpt om stil te staan bij het moment en nieuwe perspectieven te ontdekken.
Ze vindt het belangrijk dat de ideeën van jongeren worden gevierd en gezien als een essentiële waarde binnen de organisatie. Tess beschouwt de Jongerenraad als een constante inspiratiebron, waar ze leert van de verhalen en perspectieven van haar mederaadsleden en deze inzichten ook meeneemt in haar professionele leven. Haar doel is om jongerenparticipatie structureel te verankeren binnen Amnesty, zodat alle jongeren gelijke kansen krijgen om actief deel te nemen.
Daniël Gudde
Daniël Gudde is lid van de Jongerenraad van Amnesty International en zet zich hard in voor het versterken van jongerenparticipatie binnen de organisatie. Tijdens zijn studietijd werd hij zich steeds bewuster van hoe kwetsbaar mensenrechten en de rechtsstaat zijn. “Onze rechten zijn niet vanzelfsprekend,” vertelt Daniël. “We moeten ervoor waken en soms ook strijden om ze te behouden.” Het gemeenschapsgevoel dat hij ervaart tijdens demonstraties gaf hem de doorslag om die overtuiging om te zetten in concrete actie. Via de Jongerenraad kreeg hij de kans om zich actief in te zetten voor hetgeen waar hij volledig achter staat.
Meer over Daniël Gudde
Binnen de Jongerenraad houdt Daniël zich vooral bezig met interne jongerenparticipatie en outreach. Hij krijgt energie van het betrekken van nieuwe jongeren bij de Amnesty-beweging en zoekt actief naar samenwerkingen om het bereik en de impact van de Jongerenraad te vergroten. In deze rol wil hij bijdragen aan een nieuwe generatie jongeren die zich inzet voor Amnesty, zowel op landelijk niveau als door jongeren individueel te enthousiasmeren voor de waarden waar de organisatie voor staat.
In de Jongerenraad wil Daniël zich verder ontwikkelen in het mobiliseren van jongeren rondom thema’s die zij echt belangrijk vinden.
Hij ziet Amnesty als een unieke leeromgeving om zijn kennis en vaardigheden hierin te verdiepen. “De Jongerenraad is een plek waar idealisme en actie samenkomen,” zegt hij. “Ik hoop hier te leren hoe je jongeren goed kunt betrekken en in beweging krijgt.”
Het mensenrechtenthema dat Daniël persoonlijk het meest raakt, is de relatie tussen mensenrechten en klimaatverandering. Hij maakt zich zorgen over de toenemende ongelijkheid die ontstaat door de opwarming van de aarde en de gevolgen daarvan voor leefomgevingen wereldwijd. “klimaatverandering is een directe bedreiging voor mensenrechten en een onderwerp dat iedereen raakt, maar nog te vaak onderbelicht blijft.”
Ook haalt Daniël veel inspiratie uit zijn oma. Zij heeft hem altijd meegegeven dat rechten niet vanzelf blijven bestaan. “Als je er niet voor vecht, nemen — zoals zij zegt — de fascistische klootzakken het over,” vertelt hij. Die boodschap, en de gesprekken die hij met haar voert over maatschappelijke ontwikkelingen, hebben hem sterk gevormd en gemotiveerd om zich actief in te zetten binnen de Jongerenraad.
De energie om zich te blijven inzetten voor mensenrechten haalt Daniël uit de mensen om hem heen. De andere jongerenraadsleden en coördinator Hanna inspireren hem door hun gedrevenheid en uiteenlopende achtergronden. “Iedereen brengt iets eigens mee, maar we delen dezelfde overtuiging: dat we ons samen moeten inzetten voor de bescherming van mensenrechten.”
Jahan Omari
Jahan is lid van de Jongerenraad van Amnesty International en studeert fiscaal recht. Zijn betrokkenheid bij de Jongerenraad komt voort uit de overtuiging dat mensenrechten geen vrijblijvende idealen zijn, maar actief verdedigd moeten worden. “Hoe meer ik mij verdiepte in gelijkheid, vrijheid en rechtvaardigheid, hoe duidelijker het werd dat ik niet langer aan de zijlijn kon blijven staan,” vertelt hij.
Meer over Jahan Omari
Zijn eerste intensieve kennismaking met mensenrechten vond plaats bij het Europees Jeugdparlement, waar hij op regionaal, nationaal en internationaal niveau met andere jongeren in gesprek ging over maatschappelijke en politieke vraagstukken. Deze ervaring liet hem zien hoe krachtig jongeren kunnen zijn wanneer zij hun stem laten horen en gezamenlijk zoeken naar oplossingen. Naarmate hij zich verder verdiepte, werd hij zich steeds bewuster van de dagelijkse realiteit van discriminatie, uitsluiting en onderdrukking wereldwijd. Stil blijven was voor hem geen optie meer.
Naast zijn inzet voor mensenrechten hecht Jahan veel waarde aan jongerenparticipatie. Hij merkte dat maatschappelijke urgentie binnen zijn leeftijdsgroep niet altijd vanzelfsprekend is, terwijl jongeren juist beschikken over energie en belangrijke perspectieven. “Ik wil bijdragen aan een sterkere positie van jongeren binnen het publieke debat en maatschappelijke besluitvorming.”
Voorafgaand aan de Jongerenraad deed Jahan ervaring op bij onder andere het UNICEF Jongerenpanel, VluchtelingenWerk – waar hij tolkte – en via vrijwilligerswerk op een basisschool. Hoewel deze initiatieven waardevol waren, wilde hij meer doen en structureel bijdragen aan betrokkenheid van jongeren bij mensenrechten. De oproep voor de eerste Amnesty-jongerenraad sprak hem dan ook direct aan. “Ik geloof dat jongeren actieve deelnemers zijn, die daadwerkelijk verschil kunnen maken.”
Binnen de Jongerenraad is Jahan actief binnen de pilaren communicatie, outreach en interne jongerenparticipatie. Hij hoopt veel te leren van zijn mede-raadsleden, die ieder hun eigen achtergrond en perspectief meebrengen. Juist die diversiteit ziet hij als een kracht.
Met de Jongerenraad hoopt Jahan een stevig fundament te leggen waarop toekomstige jongerenraden kunnen voortbouwen. Tegelijkertijd vindt hij het belangrijk dat de inzet van de raad leidt tot zichtbare impact en concrete bijdragen aan campagnes en acties, zodat jongeren ervaren dat hun stem ertoe doet.
De mensenrechten die Jahan persoonlijk het meest raken, zijn het verbod op discriminatie en het recht op asiel. Als kind van twee Afghaanse migranten kreeg hij zelf te maken met vooroordelen en uitsluiting. Daarnaast heeft het recht op asiel voor hem een sterke persoonlijke betekenis: zijn ouders vonden in Nederland bescherming nadat zij Afghanistan ontvluchtten vanwege oorlog en de opkomst van de Taliban. “Dankzij die bescherming konden zij een veilig leven opbouwen.”
Zijn grootste inspiratiebronnen zijn zijn ouders. Hun veerkracht en doorzettingsvermogen motiveren hem om zich te blijven inzetten voor een rechtvaardigere samenleving.
“Ook haal ik energie uit het besef dat het werk van de Jongerenraad bijdraagt aan een menselijkere wereld. Vooruitgang, hoe klein ook, is altijd beter dan stilstand.”
