Dagmar Oudshoorn
© Jitske Schols

‘Deze crisis treft iedereen, maar sommigen zwaarder dan anderen’

‘Deze crisis treft iedereen, maar sommigen zwaarder dan anderen’

Mijn eerste column voor Wordt Vervolgd had ik me anders voorgesteld. Ik had luchtig willen beginnen: me voorstellen, vertellen waarom ik mensenrechten belangrijk vind en wat ik als nieuwe directeur van Amnesty Nederland van plan ben.

Maar toen kwam corona. Alles werd anders. Bij Amnesty moeten we nu alle zeilen bijzetten. Waar aan de ene kant veel van onze activiteiten niet kunnen doorgaan, komen we aan de andere kant handen tekort om te reageren op alle mensenrechtenschendingen wereldwijd die in het kielzog van het virus plaatsvinden.

Zoals altijd bij crises maken sommige overheden namelijk dankbaar misbruik van de situatie. Onder het mom van het beschermen van hun burgers treffen ze maatregelen die veel verder reiken dan strikt noodzakelijk om het virus in te dammen. Ze sluiten lastpakken, zoals politieke tegenstanders, mensenrechtenverdedigers en kritische journalisten, op. Ze trekken meer macht naar zich toe, zoals de Hongaarse regering-Orbán, die met een noodwet voor onbepaalde tijd het parlement en de rechtbank buitenspel wist te zetten.

In tijden van crisis zoals deze, wordt duidelijk hoe belangrijk basisvoorwaarden zijn voor een menswaardig bestaan. Juist deze worden nu bedreigd

In tijden van crisis zoals deze, wordt duidelijk hoe belangrijk basisvoorwaarden zijn voor een menswaardig bestaan. Juist deze worden nu bedreigd. Onze gezondheid voorop. Deze crisis treft iedereen, maar sommigen zwaarder dan anderen.

Amnesty maakt zich zorgen om de kwetsbaren: armen, vluchtelingen, gevangenen. Voor hen zijn een goede hygiëne, medische voorzieningen en het bewaren van afstand vaak niet mogelijk. Ik denk aan de mensen in de overvolle vluchtelingenkampen op de Griekse eilanden, die met 1.300 zielen één kraan delen. En aan armen in de Filipijnen, die ondanks een straatverbod tóch naar een plek gingen waar voedsel zou worden uitgedeeld. Eenmaal daar troffen ze geen voedsel, maar wel agenten die hen met knuppels uiteensloegen. De president had agenten dan ook opgedragen overtreders van de coronamaatregelen ‘dood te schieten’.

Dat biedt geen ruimte voor luchtigheid. Het vraagt om een krachtig antwoord. Ik ben er trots op me in deze tijden te mogen inzetten voor de mensenrechten. Ze zijn harder nodig dan ooit.