© Amnesty International

50/50 – hoofdredactioneel door Arend Hulshof

Je ziet ze zo voor je. In de zomer van  1968 zaten drie bestuurders van Amnesty  Nederland in een Schevenings vissershuisje  om een ronde houten tafel. Er  moest een nieuwsbrief komen voor de  pas opgerichte Vereniging ter bescherming  van de Vrijheid van Meningsuiting  ‘Amnesty International’, zoals de organisatie  toen nog heette.

Tien jaar geleden vertelde Herbart  Ruitenberg, een van die drie bestuurders,  me over die bijeenkomst. We zaten  in hetzelfde vissershuisje, dat nog altijd  van hem was, aan dezelfde tafel. ‘Over  bladformules hadden we het niet’, zei  Ruitenberg. ‘Het moest zo snel, eenvoudig  en goedkoop mogelijk.’ De zeven  A4-tjes liet hij stencilen en met buurtkinderen  maakte hij ze verzendklaar.

En zo ontvingen de 110 Nederlandse  Amnesty-leden van het eerste uur  op 21 september 1968 de allereerste  Wordt Vervolgd – over de naam van  het blad hadden de drie oprichters wel  wat langer nagedacht.

Van stenciltjes transformeerde  Wordt Vervolgd begin jaren zeventig tot  een krant op tabloidformaat. Simon  Carmiggelt liet zich ermee fotograferen  voor Story. Op een bankje in een park  zie je hem aandachtig het blad lezen.

Niet alleen Amnesty Nederland, ook Wordt Vervolgd bestaat 50 jaar

Bladerend door het archief van  Wordt Vervolgd valt de steeds weer andere  opmaak van het blad op, dat vanaf  1992 in tijdschriftformaat verscheen en  vanaf 2000 in kleur. Eigenlijk bleef alleen  de naam hetzelfde. De pagina’s met lange  lappen tekst van jaren geleden ogen nu  saai. De koppen met alleen hoofdletters  oogden destijds waarschijnlijk urgent, nu  eerder schreeuwerig. En sierlijke krullerige  letters waren ooit wellicht speels,  nu eerder oubollig.

De afgelopen maanden heeft het  team van Wordt Vervolgd opnieuw  gewerkt aan een restyling. Met meer  fotografie, een duidelijkere indeling  en strakkere letters die goed bij deze  tijd passen.

De grootste verandering maakte  Wordt Vervolgd echter door in 1976.  Niet alleen werd actie voortaan met een  ‘c’ geschreven, belangrijker was dat het  blad een onafhankelijke status kreeg  en voortaan ook ruimte bood aan andere  standpunten dan die van Amnesty.  ‘De organisatie moet haar leden serieus  nemen en beseffen dat ze niet het  alleenrecht op de waarheid heeft’, zei  Ruitenberg daarover. ‘Alleen als lezers  eigen keuzes kunnen maken, win je  hun vertrouwen.’

In deze tijden van nepnieuws moet  vertrouwen harder bevochten worden  dan ooit. Ik vrees dat de journalistieke  benadering van Wordt Vervolgd alleen  daarom al nog wel een tijdje meekan.  Op zijn minst nog vijftig jaar.

Wordt Vervolgd, april 2018

Elke maand verhalen lezen over mensenrechten?

Word Amnesty-lid voor 2,50 per maand en ontvang Wordt Vervolgd

Neem een abonnement of bestel een gratis proefnummer