Mounir Samuel
© Jitske Schols

Column Mounir Samuel: ‘Feminisme lijkt een hobby voor in vredestijd’

Het land is in crisis. De grootste in vredestijd, aldus de premier. De koning spreekt ons toe, Rutte speecht erop los, Hugo de Jonge licht van alles toe, de mannelijke kopstukken van het RIVM geven voorlichting. Witte mannen vertellen wat de samenleving, dus juist ook vrouwen, moet doen. 

Want wat bleek uit een eerste grove analyse van de onderzoeksredactie van consultancy.nl? Van de 9 miljoen werkenden in Nederland behoren ongeveer 3,2 miljoen mensen tot de groep van de door de overheid aangemerkte ‘cruciale beroepen’. Opvallend is dat van deze 3,2 miljoen mensen met cruciale beroepen, 2 miljoen vrouw zijn. Dat komt neer op 62,5 procent van het totale aantal personen met een zogeheten cruciaal beroep. Kijken we uitsluitend naar de zorg dan ligt het percentage nog hoger. 80 procent van de werknemers in de zorg is vrouw. Tegelijk besteden vrouwen gemiddeld anderhalf keer meer tijd aan onbetaalde zorg dan mannen. En worden ze flink, maar dan ook echt flink, onderbetaald. Nog een pijnlijk feit: de inkomenskloof groeit onder jonge generaties.  

‘We moeten straks met de regering in debat over gelijke kansen en gendergelijkheid’, zegt senator voor D66 Petra Stienen in een interview met mij voor De Groene Amsterdammer. ‘Als je bijvoorbeeld ziet dat maar 25 procent van de werkende vrouwen fulltime werkt, tegenover 75 procent van de mannen, dan betekent dit dat de inkomensachteruitgang die iedereen heeft voor heel veel vrouwen harder binnenkomt. Deze crisis is niet genderneutraal en raakt vrouwen en andere genders anders dan mannen. Alleen al het feit dat meer mannen patiënt zijn, geeft aan dat gender wel degelijk een factor van belang is.’ 

Het is crisis, dus al dat ‘geneuzel’ over  diversiteit en  inclusie moet wijken 

Ware woorden, maar anno 2020 lijkt noch het politiek establishment, noch BV Nederland of het brede publiek dit gesprek te willen voeren. Het is immers crisis, dus al dat ‘geneuzel’ over diversiteit en inclusie moet wijken. Het ‘nu niet’-argument dat tegen vrouwen wordt gebruikt duikt wereldwijd in iedere oorlog, revolutie, crisis en blijkbaar dus ook pandemie op. Feminisme lijkt een hobby voor in vredestijd. Nou, vredestijd is het in Nederland zelfs nu én dat al 75 jaar lang. Mocht het baten? 

In het Gender Gap Index 2020-rapport van het World Economic Forum daalde Nederland opnieuw flink, met elf plaatsen dit keer. Ons door mannen gedomineerde kikkerlandje staat als het gaat om kapitaalbezit, inkomensgelijkheid, politieke representatie, vrouwen aan de top en dergelijke nu op een schamele 38ste plek. Ons land bungelt daarmee ver onder landen als IJsland (1), Nicaragua (5), Spanje (8), Rwanda (9), Letland (11), Namibië (12), Costa Rica (13), Albanië (20), Colombia (22), Moldavië (23), Trinidad en Tobago (24), Mexico (25) en ja ook België (27), Wit-Rusland (29), Argentinië (3o), Cuba (31) en Burundi (32). Maar we hebben vrouwenrechten wel hoog in het vaandel staan en tot kernwaarde in ons buitenlands beleid geformuleerd. Altijd fijn, een land dat z’n eigen waarden juist ook in crisistijd uitleeft.  

Wordt Vervolgd, juni 2020

Elke maand verhalen lezen over mensenrechten?

Word Amnesty-lid voor 2,50 per maand en ontvang Wordt Vervolgd

Neem een abonnement of bestel een gratis proefnummer