Doodseskaders en doodsbedreigingen

Doodseskaders zijn groepen van paramilitairen die terreur zaaien door de martelen en te moorden. Vaak hebben ze onder hun leden mensen die afkomstig zijn uit kringen van leger en politie.

Doodseskaders handelen vaak in opdracht of met goedvinden van overheden of gewapende oppositiegroeperingen. Ze worden soms ook ingezet door bedrijven die hun concurrenten of vakbondsleden willen bedreigen. Ze hebben vaak fantasierijke namen: de Zwarte Hand, het Geheime Anticommunistische Leger, enzovoort. Doodseskaders treden en traden op in een groot aantal landen, waaronder Kenia, Honduras, Brazilië en de Filipijnen.

Doodsbedreigingen 

Mensenrechtenverdedigers, maar bijvoorbeeld ook journalisten, vakbondsleden en rechters, kunnen het slachtoffer worden van doodsbedreigingen. Volgens de speciale rapporteur van de VN voor buitengerechtelijke executies treffen doodsbedreigingen vooral rechters, mensenrechtenverdedigers, openbare-ambtsdragers, vakbondsleden, leraren, journalisten, getuigen van een misdrijf en leden van oppositiegroepen. Doodsbedreigingen komen vooral van  doodseskaders, ‘vigilantes’ en andere paramilitairen, maar ook van gewapende oppositiegroeperingen en guerrillabewegingen. Vooral door de verbreiding van internet nam het aantal doodsbedreigingen sterk toe, ook van de kant van individuen die niet tot een georganiseerde groep horen. 

De doodsbedreigingen kunnen telefonisch of schriftelijk worden gegeven, maar bijvoorbeeld ook door het achterlaten van bepaalde tekeningen of symbolen die kenmerkend zijn voor een doodseskader. Een van de middelen tot preventie is de bedreigde personen te laten begeleiden door escortes, zoals van de organisatie Peace Brigades International.