Drie vrouwen in Roemenië vertellen hoe ze verhandeld werden en wat ze moesten doen. Ze waren getuigen van moorden. Onder hun klandizie zaten o.m. lokale politie-agenten en militairen met KFOR-auto’s. Op de vraag welke nationaliteiten de soldaten hadden zegt meisje 1: ‘Engelsen, Fransen, Duitsers, Roemenen, alle landen. Maar ze spraken allemaal Engels. Ze betaalden voor de nacht en we gingen met hun mee naar het hotel en eerst moesten we voor hen gaan dansen en zij dansten met ons mee!...’

Amnesty deed onderzoek en publiceerde begin 2005 een rapport over de vrouwenhandel en vredestroepen. Het had een schokeffect. Defensiespecialisten bogen zich over het vraagstuk. De legerleiding doet haar best, schrijft richtlijnen voor, werkt met de lokale politie samen om invallen te doen. Maar dat is niet genoeg! De handelaren hebben andere wegen om hun klanten te bedienen. Zo houden zij nu meisjes in kamers in hun appartementen.