Mariana Cetiner werd in 1996 veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf. Ze was beschuldigd van vermeende pogingen een andere vrouw te verleiden en het ‘veroorzaken van een publiek schandaal’.

‘Iemand met de naam Luca ondervroeg me. “Jij bent lesbisch, als je niet alles bekent steek ik je hand tussen de deur en blijf hem net zolang dichtslaan tot je zegt met welke vrouwen je hebt geslapen.” Ik moest ook de namen van andere lesbiennes noemen. Ik kreeg zelfs lijsten met namen en foto’s onder ogen. Maar ik zei dat ik niemand herkende. Na mijn veroordeling moest ik naar het Aiud-strafkamp. Een mannengevangenis en de ergste die er in Roemenië is.’

Na zeven maanden werd Mariana in hoger beroep vrijgesproken. Maar zonder dat ze het wist was de openbare aanklager tegen haar vrijlating in beroep gegaan. Hij won en ze werd opnieuw gevangen genomen. Om geen andere misdaad dan dat ze een andere vrouw haar liefde had bekend, zat Mariana 741 dagen vast. ‘Het was een periode die ik niet licht vergeten zal’, vertelt ze. ‘Iedereen bejegende me in schuttingtaal. Van de schoonmakers tot de directie. Een misdadiger heeft in de cel een beter leven dan een homo of lesbo.’

In maart 1998, vlak voor zijn staatsbezoek aan Nederland, gaf de Roemeense president Constantinescu haar onverwacht pardon. Mariana meent dat ze dankzij de hulp van organisaties als Amnesty International, die haar als eerste lesbische gewetensgevangene adopteerde en de International Gay and Lesbian Human Rights Commission, is vrijgekomen.