Op 19 november 1960 las de Londense advocaat Peter Benenson in de metro een berichtje over twee Portugese studenten die veroordeeld waren tot zeven jaar gevangenisstraf. Ze hadden in een restaurant kritiek geuit op het bewind van de toenmalige dictator Salazár en vervolgens een dronk op de vrijheid uitgebracht. Iemand had dit gehoord en doorgegeven, waarna de studenten werden gearresteerd.


Met twee collega's startte Benenson een actie die 'Appeal for Amnesty 1961' heette. De campagne begon in mei met een artikel in The Observer met als titel 'The Forgotten Prisoners'. Het artikel werd door dertig kranten in de hele wereld overgenomen.

Benenson schreef in het artikel het volgende: 'Iedere dag van de week dat u uw krant openslaat zult u een artikel aantreffen over iemand op de wereld die gevangen wordt gehouden, gemarteld of geëxecuteerd wordt omdat zijn mening of religie niet geaccepteerd wordt door zijn regering. Er zitten enkele miljoenen van dergelijke mensen in de gevangenis - en zeker niet allemaal achter het ijzeren of bamboe gordijn - en hun aantal groeit. De krantenlezer voelt zich machteloos. Als al deze gevoelens van machteloosheid zich zouden verenigen in een gezamenlijke actie, zou er iets gedaan kunnen worden dat effect heeft. Daarom zijn we gestart met APPEAL FOR AMNESTY 1961. De campagne die vandaag begint is het resultaat van een initiatief van een groep advocaten, schrijvers en uitgeverijen in Londen, die de onderstaande uitspraak van Voltaire onderschrijven: "Ik verafschuw uw ideeën, maar ik ben bereid te sterven voor uw recht ze te uiten…’