Home > De bibliotheek: Naslag > UVRM > Artikel 23:
Banner
Amnesty.nl Homepage
Universele verklaring
 
UVRM Thema's

Artikel 23:

1. Een ieder heeft recht op arbeid, op vrije keuze van beroep, op rechtvaardige en gunstige arbeidsvoorwaarden en op bescherming tegen werkloosheid.

2. Een ieder, zonder enige achterstelling, heeft recht op gelijk loon voor gelijke arbeid.

3. Een ieder die arbeid verricht, heeft recht op een rechtvaardige en gunstige beloning, welke hem en zijn gezin een menswaardig bestaan verzekert, welke beloning zonodig met andere middelen van sociale bescherming zal worden aangevuld.

4. Een ieder heeft het recht om vakverenigingen op te richten en zich daarbij aan te sluiten ter bescherming van zijn belangen.

© John Jairo Bonilla / AP / PA Photos

De begrafenis van Hernan de Jesus Ortiz, vice-voorzitter van de Onderwijsvakbond in Caldas, Colombia. Hij was vermoord door paramilitairen.

Colombia is een van de meest gevaarlijke landen voor vakbondsactivisten. In de laatste twee decennia zijn er meer dan tweeduizend vermoord. Daders zijn meestal veiligheidstroepen of paramilitairen. Er wordt zelden iemand voor de moorden berecht.

Toelichting op artikel 23:
Dit artikel gebiedt de vrijheid van vakvereniging en het recht op werk, maar garandeert niet het stakingsrecht. Het recht op arbeid is later uitgelegd als: je hebt niet automatisch recht op een baan, maar als er betaald werk is moet je daar zonder discriminatie toegang toe hebben voor zover je mogelijkheden reiken. Er wordt in de Universele Verklaring niets gezegd over schadelijk werk of kinderarbeid. De 'bescherming tegen werkloosheid' en de aanvullende 'sociale bescherming' kwamen in de Universele Verklaring te staan onder sterke druk van socialistisch georiënteerde opstellers, onder wie de belangrijkste tekstschrijver, de Canadees John Humphrey. Feitelijk schrijven ze voor dat de overheid moet voorzien in een werkloosheidsuitkering.


Artikel 23: Recht op…
… werk in de beroepsgroep van je keuze. Je hebt recht op eerlijke en gunstige beloning en arbeidsvoorwaarden en op bescherming tegen werkloosheid.

Chinese arbeiders rusten na werk aan een van de Olympische accomodaties. Foto: © Ian Teh/PANOSVolgens de economische cijfers is China de afgelopen jaren een doorslaand succes. Een groei van 9,5 procent. Een export die driehonderd keer zo groot is als 25 jaar geleden. Een wonder? Rapporten van onder meer de internationale vakbondsfederatie ICFTU en Amnesty stellen de vraag wie dat wonder dan ten goede komt.

China heeft waarschijnlijk meer werklozen, vooral ouderen, dan de rest van de wereld bij elkaar, want in de staatsbedrijven zijn 43 miljoen arbeidsplaatsen verloren gegaan. Werknemers die spijkerbroeken of T-shirts of speelgoed of dvd’s produceren werken 60 tot 70 uur per week, wonen met z'n tienen op een slaapzaal, verdienen minder dan het minimumloon van 40 euro per maand, kunnen elk moment ontslagen worden. Vrije vakbonden zijn verboden. In particuliere bedrijven heeft maar 1 op de 3 werknemers een ziektekostenverzekering, minder dan 1 op de 10 een pensioen.
14 maart 2010
Bekijk sitemap
Zoeken