Op 23 februari 2002 werd de Colombiaanse presidents-kandidate Ingrid Betancourt in de hoofdstad Bogotá ontvoerd. Zij was in de jaren voor haar ontvoering leider van een nieuwe politieke partij ‘Oxygeno' (Zuurstof), die de corruptie in de Colombiaanse politiek wilde aanpakken.
Ingrid streedt in Colombia tegen armoede en het geweld van paramilitairen, drugshandelaren en guerrillabewegingen zoals FARC (Gewapende Revolutionaire Strijdkrachten van Colombia). Deze ontvoert jaarlijks bijna duizend mensen om tegen gevangen guerrillero’s te ruilen. In 2002 reisde Ingrid voor haar campagne naar de stad San Vincente. Tijdens deze tocht werd ze door FARC ontvoerd.

Voor haar kidnapping was ze al meerdere malen gewaarschuwd en met de dood bedreigd. Haar kinderen waren uit voorzorg al enkele jaren ervoor naar hun vader in Nieuw Zeeland gebracht. Een jaar later mislukten de onderhandelingen over een ruil van gijzelaars, waaronder Ingrid, tegen 300 gevangen FARC-leden. De Colombiaanse regering wilde sindsdien niet meer verder onderhandelen over haar vrijlating. Ingrid Betancourt ontving in 2004 de Nederlandse Geuzenpenning voor haar inzet voor de mensenrechten.

In 2008 werd Ingrid Betancourt tijdens een reddingsactie door het Colombiaanse leger bevrijd.