Home > De bibliotheek: Naslag > UVRM > Artikel 13:
Banner
Amnesty.nl Homepage
Universele verklaring
 
UVRM Thema's

Artikel 13:

1. Een ieder heeft het recht zich vrijelijk te verplaatsen en te vertoeven binnen de grenzen van elke Staat.

2. Een ieder heeft het recht welk land ook, met inbegrip van het zijne, te verlaten en naar zijn land terug te keren.

© Hu Jia and Zeng JinyanDe Chinese mensenrechtenactivist Hu Jia sprak en schreef onverbloemd over de manier waarop China de mensenrechten schendt. In april 2008 werd hij veroordeeld tot drieënhalf jaar gevangenisstraf. Daarvóór stond hij jarenlang onder huisarrest, samen met zijn vrouw Zeng Jinyan.

Deze foto is gemaakt door Hu Jia zelf, vanuit het raam van zijn huis. Te zien zijn de politiemannen die roken en een potje kaart spelen in zijn voortuin. Dag en nacht bewaakten de mannen het huis. Nu Hu Jia gevangen zit, ondergaat Zeng het huisarrest alleen met haar dochtertje, dat geboren werd vlak voordat Hu Jia werd opgepakt.

Toelichting op artikel 13:
Dit artikel werd fel bekritiseerd door de Sovjet-Unie: daar mochten burgers niet zomaar het land uit, en ook binnen het land mochten ze alleen met toestemming en met een binnenlandse pas reizen. Dat het artikel toch in de Universele Verklaring kwam te staan, was waarschijnlijk doorslaggevend in het besluit van de Sovjet-Unie en van Zuid-Afrika om zich bij de laatste stemming te onthouden. (Geen land stemde tegen de aanvaarding van de Universele Verklaring, maar zes Oostbloklanden, Saudi-Arabië en Zuid-Afrika onthielden zich.)


De Iraakse kunstenaar Nureddin vroeg in 1997 asiel in Nederland. Hij was toen 63 jaar en al bijna dertig jaar aan het zwerven. Nureddin is afkomstig uit Irak. Maar hij had, tot zijn grote verdriet, Bagdad sinds 1974 niet meer gezien.

Noodgedwongen was Algerije jarenlang zijn thuis. Tot het niet meer ging. Het was er levensgevaarlijk geworden. Hij was té ludiek, té buitenlands - voor de Algerijnse fundamentalisten was dat reden genoeg om mensen zoals hij een kopje kleiner te maken. Hij kon in Algerije niet meer zonder gevaar voor eigen leven reizen. Hij ging naar Bulgarije. De Iraakse communistische partij bood hem later onderdak aan in Noord-Irak, de rest van Irak was te gevaarlijk voor hem. Maar nadat Saddams troepen op 31 augustus 1996 de stad Arbil waren binnengevallen was hij ook daar niet meer veilig. Hij wachtte vijf jaar in Nederland, toen kreeg hij een verblijfsvergunning.
Dinsdag 16 maart 2010
Bekijk sitemap
Zoeken