Amnesty International spreekt van politieke moord (of in juridische termen, ‘buitengerechtelijke executie’) als een burger zonder vorm van proces wordt gedood door, of met goedkeuring van, een regering. In opdracht van de regering ruimen militairen, politieagenten, doodseskaders, ‘burgerwachten’ en huurmoordenaars tegenstanders uit de weg.
Bij ‘verdwijning’ gaat het om het ontvoeren of in het geheim doden van mensen waarna de sporen daarvan bewust worden uitgewist. Amnesty International schrijft het woord tussen aanhalingstekens omdat de slachtoffers niet zomaar verdwenen zijn. Er zijn namelijk mensen, de daders en opdrachtgevers, die weten waar de ‘verdwenen’ persoon zich bevindt of wat er met hem of haar is gebeurd. Van de meeste mensen die ‘verdwijnen’ wordt nooit meer iets vernomen. Zowel bij politieke moord als bij ‘verdwijning’ ontkennen de daders iedere betrokkenheid. Ook gewapende oppositiegroeperingen maken zich schuldig aan politieke moorden en ‘verdwijningen’.
