Nieuwe Media | februari 2012

Online | Lachen om Kim Jong-il

Behalve een gruwelijke dictator was Kim Jong-il ook een geliefd onderwerp van menige (westerse) komiek. Ook de beelden van de Noord-Koreaanse reactie op Kims overlijden‚ waren weer koren op de molen van internetgrappenmakers. Want moesten die Noord-Koreanen nu huilen of was er toch wat anders aan de hand?

Online | Een ander Afghanistan

Adembenemend mooie video van Afghanistan‚ gemaakt door een man die tussen 2006 en 2008 voor een hulporganisatie in Kabul werkte. ‘Afgelopen maart kon ik met mijn verloofde terugkeren om haar de pracht van dit land te laten zien’‚ schrijft hij. Hoewel de beelden indrukwekkend zijn‚ blijkt het gevaar nooit ver weg. Vanuit een gefilmde moskee werd een dag na de opnames een bestorming van een VN-gebouw georganiseerd.

Afghanistan – touch down in flight from Augustin Pictures on Vimeo.

Boeken | Layla Fahad en Jacqueline Hoefnagels: Het boek Layla

Samen met journalist Jacqueline Hoefnagels beschreef de 33-jarige moslima Layla Fahad haar enerverende levensverhaal. Layla kwam op haar dertiende terecht in een asielzoekerscentrum in Leeuwarden‚ nadat ze met haar familie de burgeroorlog in Eritrea was ontvlucht. Zeer tegen de zin van haar familie krijgt ze een relatie met de boerenzoon Sjaak. Om zijn schoonfamilie te behagen‚ bekeert Sjaak zich tot de islam. Hij wordt steeds strenger in de leer en het huwelijk strandt. Om haar kinderen een toekomst te geven‚ trouwt Layla snel opnieuw‚ en wederom met een extremist – al komt ze daar pas achter na de geboorte van hun zoon.

Uitgeverij Boekerij‚ 224 p.‚ € 18‚95

Boeken | Andrew Feinstein: Handelaren des doods

In zijn vuistdikke boek Handelaren des doods doet de Zuid-Afrikaanse journalist en voormalig ANC-parlementslid Andrew Feinstein verslag van zijn onderzoek naar de internationale wapenhandel. Feinstein gaf in 2001 zijn zetel in het Zuid-Afrikaanse parlement op omdat hij geen onderzoek mocht doen naar ANC-bobo’s die smeergeld hadden aangenomen van wapenhandelaren.

De Bezige Bij‚ 752 p.‚ € 39‚90

Films | De belegering van Leningrad

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Leningrad (het huidige Sint-Petersburg) van 8 september 1941 tot 27 januari 1944 belegerd door Duitse troepen. Naar schatting een miljoen mensen kwamen in die negenhonderd dagen om het leven. In de documentaire 900 dagen komen de inmiddels bejaarde ooggetuigen aan het woord. Zij vertellen hoe hun lijden na de oorlog werd misbruikt voor propagandadoeleinden. Op het IDFA onderscheiden met de prijs voor beste Nederlandse documentaire.

Jessica Gorter: 900 dagen. Nu te zien in de bioscoop.

Films | De dame

In april vinden er verkiezingen plaats in Birma. Voor het eerst in meer dan twintig jaar mag daar ook de door Aung San Suu Kyi geleide National League for Democracy (NDL) aan meedoen. Dat leidt tot de nodige aandacht voor de Birmese oppositieleidster. Zo verscheen bij uitgeverij De Geus een biografie van Jesper Bengtsson‚ die na haar vrijlating uitgebreid met Suu Kyi sprak. En in de Nederlandse bioscoop is een speelfilm over haar te zien. The lady draait behalve om de politieke overtuigingen van Suu Kyi (gespeeld door Michelle Yeoh) ook om de relatie met haar man‚ de Engelse wetenschapper Michael Aris. Met 2‚5 uur is de film wel aan de lange kant.

Luc Besson: The lady. Nu te zien in de bioscoop.

Films | Srebrenica‚ vijftien jaar later

Belvedere is een speelfilm over enkele nabestaanden van de genocide bij Srebrenica. Adnan‚ een jonge accordeonspeler uit het vluchtelingenkamp Belvedere‚ meldt zich aan voor de reality-show Big Brother om aan het sombere leven van zijn familie te ontsnappen. Terwijl hij probeert beroemd te worden‚ rouwen zijn moeder en tante vijftien jaar na de tragedie van Sebrenica nog om de verloren familieleden. Zij willen de overblijfselen van hun naasten terugvinden om de overledenen alsnog een fatsoenlijke begrafenis te geven. De film werd onder meer onderscheiden met een publieksprijs tijdens het filmfestival van Bosnië-Herzegovina.

Ahmed Imamovic: Belvedere In februari te zien bij Movies That Matter on Tour. Zie: www.moviesthatmatter.nl

Recensie | Mexicaanse huurmoordenaar klapt uit de school

Een man die in een kamer tachtig minuten lang over zijn werk praat: het lijkt op voorhand niet bepaald een interessant filmscript. Maar de hoofdpersoon van de documentaire el sicario‚ room 164 blijkt al meteen geen gewone man. Aan het begin van de film zien we hoe hij een zwarte doek om zijn hoofd wikkelt zodat hij onherkenbaar blijft. Hij is een gewezen huurmoordenaar – sicario in het Spaans – in dienst van een Mexicaans drugskartel.

In de film‚ die in een paar dagen is opgenomen in een motelkamer waar hij ooit iemand gevangen hield en martelde‚ vertelt de voormalige huurmoordenaar over zijn twintig jaar bij de narcos‚ de drugskartels die Mexico in een soort burgeroorlog hebben gestort. Van drugskoerier op de middelbare school klom hij via een opleiding aan de politieacademie (!) al snel op tot huurmoordenaar die de vuile klusjes voor El Patrón oplost.

Op een tekenblok in zijn grote handen illustreert hij zijn verhalen. Af en toe staat hij op om scènes na te spelen: hoe een gevangene wordt gemarteld‚ hoe hij telefoongesprekken met zijn baas voert. Wat vooral opvalt‚ is de klinische wijze waarop de voormalige huurmoordenaar over zijn werkzaamheden verhaalt. Hij beschrijft de ontvoeringen‚ de moorden en de – vaak gruwelijke – martelingen zonder zichtbare emotie.

Uit zijn verhalen wordt nog maar eens pijnlijk duidelijk hoe ver de macht van de Mexicaanse drugskartels reikt. Een groot deel van de politieagenten in plaatsen als Ciudad Juárez staan op de loonlijst van de drugsbendes. Zij werken vaak mee bij ontvoeringen. En drugstransporten worden vergezeld door politieauto’s.

Dat de kartels nieuwe medewerkers rekruteren op de politieacademie is volgens de verteller niet zo vreemd. ‘Iedereen die een politieopleiding heeft afgerond‚ is klaar om voor de narcos te werken: je hebt geleerd met vuurwapens om te gaan‚ hoe je moet autorijden‚ hoe je een doelwit kunt schaduwen‚ hoe je gezichten kunt herkennen en hoe je iemand moet achtervolgen.’

Emotioneel wordt de ex-huurmoordenaar pas aan het eind van de film‚ als hij vertelt over zijn vertrek bij het drugskartel. Dan wordt ook duidelijk waarom hij onherkenbaar in beeld verschijnt. Er staat een prijs van 250.000 dollar op zijn hoofd.

Gianfranco Rosi: el sicario‚ room 164. Nu te zien in de bioscoop.