Amnesty.nl maakt gebruik van cookies om de content beter op uw voorkeur af te kunnen stemmen.     Meer informatie

De D van Dobberneger

© Odilo Girod
06
nov
2016

Zijn ze nu wel of niet goed voor onze economie‚ de vluchtelingen die de afgelopen twee jaar naar de EU kwamen? We weten het nog niet. Maar hun komst heeft in elk geval ons idioom verrijkt. Woorden en begrippen kregen nieuwe betekenissen en extra ladingen. Een kleine greep.


Wordt Vervolgd, december 2016 / januari 2017
Tekst: Linda Polman

Aanzuigende werking – Europese politici maakten er het uitgangspunt van voor hun antimigratiebeleid‚ maar het bestaan ervan is nooit bewezen. De aanname is dat alle hulp die je aan migranten en vluchtelingen biedt alleen maar meer migranten en vluchtelingen aantrekt. De Griekse overheid propt vluchtelingen in voormalige slachthuizen en chemische fabrieken en laat ze daar maandenlang zitten – als vluchtelingenverschrikkers in de stank en de modder‚ met elke dag een prak ouwe macaroni.
Bij de Bulgaarse grens worden vluchtelingen weggejaagd door schuimbekkende honden. In Nederland vergeten we nooit Job Cohen‚ toenmalig staatssecretaris van Justitie‚ die in 1998 met de modder van het zeiknat geregende tentenkamp voor asielzoekers in Ermelo nog onder zijn schoenen‚ toegaf dat die vluchtelingen expres waren ondergebracht in tenten die lekten‚ om een signaal af te geven aan potentiele nieuwe asielzoekers.
Nieuwe bleven echter gewoon komen‚ anders zou Fred Teeven van Justitie in 2014 zich niet geroepen hebben gevoeld om te verklaren dat Nederland geen voorstander is van reddingsboten voor vluchtelingen op de Middellandse Zee. Verdrinkingen op zee zijn ‘erg’‚ zei hij‚ ‘maar wij moeten geen veerdienst van Afrika naar de zuidkust van Europa organiseren’. Zo’n veerdienst zuigt aan natuurlijk. In 2015 beweerde VVD-leider Zijlstra dat vluchtelingen naar Nederland trokken omdat ze hier gratis borstvergrotingen konden krijgen. Dat was flauwekul‚ maar stookte het antimigratievuurtje in Nederland wel verder op.

Allochtoon – Dit begrip werd op 1 november geschrapt uit het woordenboek van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid en van het Centraal Bureau voor de Statistiek. In de top 3 over 2015 van immigranten in Nederland staan Polen op 1‚ Syriers op 2 en Duitsers op 3‚ en die hebben onderling zo weinig gemeen dat het zinloos zou zijn om ze allemaal allochtoon te noemen. De overheid spreekt voortaan over ‘inwoners met een migratieachtergrond’‚ indien nodig nader geduid als bijvoorbeeld ‘kennismigranten’‚ ‘asielmigranten’ of ‘economische migranten’. Voor veel Nederlanders was het begrip ‘allochtoon’ allang synoniem met ‘moslim’.

Asielinstroom – Nederlands verzinsel. Bij de Nederlandse asielinstroomcijfers worden niet alleen asielzoekers opgeteld‚ maar ook na-reizigers‚ die pas komen als de asielzoeker allang geen asielzoeker meer is‚ maar een erkend vluchteling. Wat van de na-reizigers reguliere migranten maakt. Nederlandse statistieken zijn nog vervuilder: een asielzoeker die wordt afgewezen‚ maar die een tweede‚ derde of vierde aanvraag doet‚ wordt geteld als twee‚ drie‚ of vier asielzoekers.
De overheid wil kennelijk de indruk verspreiden dat het land wordt overspoeld (zie onder ‘O’).

Bezorgde burgers – Witte autochtonen die scheldend en dreigend langs Europese gemeentehuizen‚ asielzoekerscentra en moskeeen trekken om te protesteren tegen de komst van vluchtelingen. Ze doen dit uit bezorgdheid over de afbraak van de zorg en over islamisering‚ zeggen ze. Bezorgde burgers waren de drijvende kracht achter de Brexit. Zij uitten hun ‘eurowrevel’ over het migratiebeleid van de ‘kibbelunie’.

Dobbernegers – Na lang sudderen op ultrarechtse sites zoals Geen Stijl en TPO‚ werd het begrip in de zomer van 2016 salonfahig gemaakt doorLibelle-columniste Ebru Umar‚ die het rondstrooide op Twitter en niet werd  ontslagen. DeLibelle-site vermeldt slechts trots dat Umar ‘geregeld kritisch is op de islam’. Wat ‘dobbernegers’ met islam te maken hebben‚ weet ik ook niet.

Flexibele solidariteit – Op het voorstel van de EU dat alle lidstaten in onderlinge solidariteit een aantal vluchtelingen herplaatsen vanuit Griekenland en Italie‚ introduceerde Victor Orban‚ de almachtige heerser van ‘Orbanistan’ (Hongarije) het concept van ‘flexibele solidariteit’: de Oost-Europese lidstaten nemen nul vluchtelingen op‚ maar doneren bijvoorbeeld tenten en veldbedden aan collega-lidstaten die wel vluchtelingen willen.
De EU ging akkoord. Onlangs zei Demeter Aron van een Hongaarse Amnesty-groep tegenover de Amerikaanse nieuwssite Medium dat op schoolpleinen in Hongarije het woord ‘migrant’ nu het meest gebruikte scheldwoord is‚ en ‘homo’ en ‘zigeuner’ heeft verdrongen.
Voor ‘Gutmensch’ verzon columniste Annabel Nanninga de Nederlandse term ‘deugertjes’. Ze gaf de deugertjes er de schuld van dat alle slijterijen‚ slagerijen en bakkers bij haar in de buurt inmiddels waren vervangen door halalverkopers. Nanninga noemt zich criticus van de NederIslam en vond de term ‘klaagneger’ uit. Wat ‘klaagnegers’ met islam te maken hebben weet ik ook niet (zie ook ‘dobbernegers’).

Kakkerlakken – Columniste Kathy Hopkins van het BritseThe Sundeed in april 2015 de oproep om geen reddingsboten de Middellandse Zee op te sturen‚ maar oorlogsschepen (zie ook ‘Aanzuigende werking’ en ‘Oplossingen’). ‘Vergis je niet: die migranten zijn kakkerlakken!’‚ schreef ze. David Cameron‚ destijds de Britse premier‚ borduurde voort op die vergelijking toen hij waarschuwde tegen ‘een zwerm die de Middellandse Zee oversteekt… met Groot-Brittannie als doel.’ The Sun kwam tot inkeer nadat peuter Aylan was verdronken en pleitte voor toelating van vluchtelingen met een campagne op de voorpagina: ‘For Aylan!’ De krant was bezweken voor ‘iconische vluchtelingkinderkitsch’‚ zeiden andere kranten. Ben even aan het ‘merkelen’: #nietsdoen #tegenislamisering.

Met ‘Oplossingen voor het vluchtelingenprobleem’ bedoelen we niet hun problemen‚ van de vluchtelingen‚ maar die van ons met hen. Vaak aangedragen in oorlogstermen‚ zoals ‘bestrijden’‚ ‘NAVO-vloot’ en ‘scheermesdraad’. De ‘oplossingen’ worden gerechtvaardigd door het voorspellen van giga-problemen (‘Er staan miljoenen Afrikanen op het strand van Libië klaar om naar Europa te komen!’) en dan het electoraat te sussen: ‘Maar wees gerust‚ wij sturen de NAVO erop af / spannen scheermesdraad.’ Hongarije maakte in augustus 2016 het oplossingenplaatje af door versterking van zijn politiemacht met drieduizend ‘grensjagers’ die illegale grensoverschrijders opjagen en aanbrengen.

‘Refugees Welcome’ – Door Duitse taalkundigen uitgeroepen tot ‘Anglizismus des Jahres 2015’. De jury noemde de kreet ‘een zelfbewust antwoord op het aloude “Ausländer raus” van het rechtse kamp’. Won ternauwernood van ‘spoilern’‚ wat betekent dat iemand de clou van Game of Thrones verraadt en zo een ander de pret ontneemt.
Als je de term vluchteling gebruikt‚ ben je een politiek-correcte wegkijker‚ want het zijn niet allemaal echte vluchtelingen. Gebruik je ‘migrant’‚ dan ontken je het VN-Vluchtelingenverdrag. Zeg je ‘asielzoeker’ dan ben je bang dat mensen daar negatieve connotaties bij hebben en zeg je ‘gelukszoeker’ dan word je weggezet als halve nazi. Als je voor opvang van vluchtelingen bent‚ ben je een landverrader‚ als je bepleit dat grenzen dicht moeten‚ ben je dus ook voor de Holocaust.

#kominverzet – Op 6 oktober 2015 ontplofte het dorp Oranje. Alle bestuurlijke afspraken tussen de burgemeester van Oranje en Den Haag waren met voeten getreden en het dorp van niks moest nog eens 700 extra vluchtelingen opnemen. Wilders kaapte de woede van de dorpelingen met zijn #kominverzet en deelde bij demonstraties gratis busjes ‘verzetsspray’ uit‚ een variant op pepperspray‚ waarmee vrouwen zich konden verdedigen tegen ‘islamitische testosteronbommen’. #kominverzet gaat over wij tegen zij‚ de onderbuik tegen ‘nepparlement’‚ zoals Wilder het noemt‚ en uit zich in hakenkruisen en eigen volk eerst.

Vluchtelingencrisis – Dat er 60 miljoen vluchtelingen op de wereld zijn is normaal. Alleen als vluchtelingen veiligheid in een ontwikkeld land zoeken‚ heet het een ‘vluchtelingencrisis’. Amnesty-directeur Eduard Nazarski constateerde eerder dit jaar in een blog dat het debat over vluchtelingenbeleid in de tweede helft van de jaren negentig gevoerd werd ‘in de stijl van de watermetaforen‚ met instroomcijfers‚ doorstroom‚ uitstroom‚ waterbed-effect‚ overspoelen en de wens niet het afvoerputje van Europa te worden’.
In 2004 werd de watermetafoor verrijkt dankzij de tsunami in Azie en sindsdien hoorden we over haatbaardentsunami’s‚ migrantenvloedgolven‚ brekende dijken en Balkandammen. En ‘dobbernegers’ natuurlijk (zie daar).  

Lees dit en andere verhalen deze maand in Wordt Vervolgd. Vraag een gratis proefnummer aan, of neem een abonnement. U ontvangt 10 nummers voor maar 35 euro per jaar.