Amnesty.nl maakt gebruik van cookies om de content beter op uw voorkeur af te kunnen stemmen.     Meer informatie

Wordt Vervolgd, oktober 2016

Artikelen in dit nummer

Met deze maand onder meer een interview met de in Syrië geboren theatermaakster Ola Mafaalani en een reportage over illegale jongeren in de VS die les krijgen in weerbaarheid. Verder een beeldverhaal over onmogelijke liefdes in Kosovo, een reportage over Koui, een vredige oase in de Centraal-Afrikaanse Republiek, en meer.
© Getty Images
Door Helga Salemon
De moord op de Russische journalist Anna Politkovskaja tien jaar geleden‚ wier onthullingen over Tsjetsjenië het Kremlin in grote verlegenheid brachten‚ laat zien hoe gevaarlijk kritiek op president Vladimir Poetin kan zijn. Toch durft een handvol Russen haar voorbeeld te volgen. Vier moedige critici op een rij.
© Ernst Coppejans
Tekst: Linda Polman
Ola Mafaalani‚ artistiek leider van het Noord Nederlands Toneel‚ riep vorig jaar de kunstwereld op weer het geweten van de samenleving te willen zijn. Ze geeft dit najaar het goede voorbeeld met haar afscheidsstuk All Inclusive‚ een absurde komedie over vluchtelingen. ‘Onze voorstellingen gaan over bestaande mensen. We zijn hun advocaten‚ niet slechts acteurs.’
© Merlijn Doomernik
Hoofdredactioneel door Arend Hulshof
Cliché of geen cliché‚ het verhaal van de Centraal-Afrikaanse sultan Yaya Adamou Daouda doet denken aan dat van Asterix en Obelix. Net als de twee Galliërs weet Daouda sinds 2013 dapper weerstand te bieden aan een vijand van buitenaf.
© Phil Nijhuis / HH
Column Nazarski
Bepaalde woorden hebben grote aantrekkingskracht. Als we bij Amnesty een actie aankondigen‚ weten we uit ervaring welke woorden aandacht trekken.
© Merlijn Doomernik
Column Grunberg
Aan democratie en ons economische wereldbeeld ligt de veronderstelling ten grondslag dat mensen met rede behepte wezens zijn‚ oftewel dat ze in staat zijn rationele overwegingen te maken.
© Patricia Hofmeester
Column Polman
De Verenigde Naties laten zich door de Syrische president Bashar al-Assad dicteren. Hij bepaalt welk deel van de bevolking voedsel en medicijnen mag krijgen‚ en welk deel niet.
Tekst: Floris Akkerman
Reizend door Letland valt me een groot verschil met West-Europa op. Nergens kom ik een migrant tegen uit het Midden-Oosten‚ Afrika of Azië.
Met deze maand o.a. een recensie van Staatloos, het tragische levensverhaal van Kamal Kojadin, een staatloze 'Forrest Gump', de aangrijpende Frans-Tunesische film 'As I open my eyes', waarin de puberdochter Farah de progressieve Tunesische jeugd belichaamt, en meer.