De politie vertelde me ‘Als we je vermoorden, gooien we je lichaam in het kanaal. Niemand zal je vinden en wij worden niet gestraft.’
- slachtoffer van marteling
Het rapport Shattered Lives beschrijft de martelpraktijken die mensen in Tadzjikistan moeten doorstaan vlak na hun arrestatie. Beschuldigingen van marteling worden onvoldoende onderzocht en de autoriteiten vervolgen de daders nauwelijks.
De veiligheidstroepen gebruiken bij het martelen elektrische schokken, kokend water, verstikking, afranseling en verkrachting. De enige manier om te ontsnappen aan deze gruwelijkheden is het ondertekenen van een bekentenis of soms het betalen van smeergeld.
Slachtoffers lopen hierbij niet alleen gebroken tanden, trommelvliezen of ribben op, maar zijn ook ernstig psychisch beschadigd. Velen worstelen met depressies, chronische slapeloosheid en nachtmerries. Veel te vaak leiden deze martelingen tot het overlijden van een gedetineerde. Deze zaken worden onvoldoende onderzocht en daders worden zelden vervolgd.
Politiegeweld en corruptie gaan hand in hand in Tadzjikistan. Een lokale journalist vertelde Amnesty International: ‘Marteling is een inkomstenbron. Politieagenten arresteren, martelen en beschuldigen iemand en stellen dan voor dat ze kunnen worden omgekocht.’
Amnesty roept de autoriteiten in het rapport op een onafhankelijk onderzoeksinstituut op te richten dat het werk van veiligheidspersoneel controleert. Gedetineerden informeren over hun rechten na hun arrestatie, familieleden inlichten, contact opnemen met een advocaat en het registreren van de detentie kunnen marteling en mishandeling helpen voorkomen. Dit zijn de stappen die Tadzjikistan moet nemen om een volwaardige rechtstaat te worden waarin burgers vertrouwen hebben in de politie.
