In 2001 veranderde Amnesty haar mandaat in een bredere ‘missie’ waarin het opkomen voor ESC-rechten een plaats kreeg. Slachtoffers van schendingen van ESC-rechten zijn vaak gemarginaliseerd, naar de rand van de samenleving gedreven. Ze hebben geen stem, ze worden vergeten. Daarmee is het werk voor ESC-rechten een vervolg op het werk voor de ‘vergeten gevangenen’ waarmee Amnesty ooit begonnen is. Sindsdien heeft Amnesty een groot aantal rapporten, persberichten en acties uitgebracht over schendingen van ESC-rechten.
Voorbeelden:
De ESC-rechten omvatten de rechten op basisbehoeften, waaronder voedsel, water, inkomen, sociale zekerheid, onderwijs, een huis, rechtshulp en medische zorg. Ze zijn uitgewerkt in het VN-verdrag voor Economische, Sociale en Culturele Rechten (EcSoCu) van 1966. Het VN-Comité voor Economische, Sociale en Culturele Rechten streeft ernaar deze rechten steeds duidelijker te formuleren, zodat ze in rechtszaken gebruikt kunnen worden.
In het internationaal recht zijn de sociaal-economische rechten uitgewerkt. Bijvoorbeeld: het recht op werk houdt in dat mensen zonder discriminatie toegang hebben tot werk, dat werk vrij kunnen kiezen, en door de overheid geholpen worden bij het vinden van passend werk. Arbeidsrechten houden ook in: een redelijke betaling, veilige werkomstandigheden en een redelijke beperking van werkuren. Ook andere rechten zijn nader omschreven.
Vaak wordt gesteld dat het bij de sociaal-economische rechten niet gaat om ‘echte rechten’ maar eerder om principes die het beleid van landen zouden moeten leiden en die slechts geleidelijk verwezenlijkt kunnen worden. Maar er groeit internationaal een praktijk die vertrouwen geeft in de mogelijkheden om ESC-rechten via de rechtbank af te dwingen.
> Lees meer over sociaal-economische rechten in de encyclopedie
Het Facultatief Protocol bij het ESC-verdrag, aangenomen in 2007, geeft individuen het recht een klacht in te dienen bij het VN-Comité. Hierdoor hebben burgers toegang tot juridische bijstand van de Verenigde Naties als hun economische, sociale en culturele rechten zijn geschonden en zij in eigen land niet worden geholpen.
Slavernij is nu in alle landen van de wereld bij wet verboden.
In Frankrijk is er volgens een wet die is voorgesteld in 2007 een grondrecht op huisvesting. In Zuid-Afrika bestaat een grondwettelijk recht op water. Ook hebben rechters afgedwongen dat goedkope medicijnen tegen hiv/aids beschikbaar kwamen. In Canada stelde het Hooggerechtshof vast dat kinderen op school het recht hebben een minderheidstaal (bijvoorbeeld Frans) te leren. De Inter-Amerikaanse Commissie voor Mensenrechten beval Guatemala voorzieningen voor straatkinderen te treffen.
Amnesty International is niet verantwoordelijk voor informatie op externe websites