Monitoring en monitors

Monitors ( waarnemers) zijn mensen of organisaties die stelselmatig verslag doen van schendingen van mensenrechten. Ze zijn een belangrijk middel van onderzoek. Regeringen kunnen monitorsystemen opzetten bijv. via ambassades. Organisaties als de VN hebben monitors ingezet in samenwerking met de desbetreffende regeringen, bijvoorbeeld om te controleren of verkiezingen eerlijk verlopen, of in het kader van humanitaire interventies waar monitors voor mensenrechten worden toegevoegd aan vredesmachten. Ook de speciale rapporteurs van de VN dienen als monitors. Ngo's zijn vaak aangewezen op plaatselijke informanten of missies, maar ook op bezoekende ontwikkelingswerkers, zakenlieden, toeristen e.d. Er bestaat geen algemeen aanvaard model van monitorsystemen. In 1987 stelde een Canadese regeringscommissie voor elke te monitoren situatie te meten aan vier 'kernrechten': vrijwaring van willekeurige detentie, vervulling van het recht op voedsel, vrijwaring van discriminatie en vrijheid van meningsuiting. Sommige organisaties verbinden het monitoren van schendingen aan het bieden van bescherming aan activisten, zoals Peace Brigades International.