Lijfstraffen

Lijfstraffen als geseling, stokslagen, brandmerken, het in de boeien slaan waren tot in de twintigste eeuw algemeen. Zo werd gebruik gemaakt van de zevenknoop of negenknoop, een zweep met zeven of negen geknoopte touwen. De Russische zweep was doorvlochten met scherpe voorwerpen of haken. Het toedienen van zweepslagen bestond tot in de jaren vijftig in het Verenigd Koninkrijk (VK) als straf voor muiterij en geweld tegen gevangenbewaarders. In het VK werd het gebruik van het 'rietje' op scholen formeel afgeschaft in de jaren zeventig, maar kwam in de praktijk daarna nog incidenteel voor. In de VS werden voor het laatst lijfstraffen opgelegd in 1952; in 1972 werd de praktijk er wettelijk verboden. Lijfstraffen worden in landen van de islam met een beroep op de Koran gerechtvaardigd. Amnesty International beschouwt lijfstraffen als vormen van wrede, vernederende en onmenselijke behandeling die vaak aan marteling gelijk kunnen worden gesteld en verzet zich er onvoorwaardelijk tegen.

Lijfstraffen waren tot voor kort mogelijk of zijn nog mogelijk in o.m. Barbados, Bahama's (geseling met de 'negenknoop'), Grenada, Trinidad (zweepslagen), Maleisië, Singapore (stokslagen), Saoedi-Arabië, Pakistan (zweepslagen, amputatie) en Jemen (voetboeien).