IGO's

Intergouvernementele organisaties, d.w.z. organisaties van staten, zoals de VN. Tot de regionale IGO's behoren de Raad van Europa, de Europese Unie, de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS), de Arabische Liga (Arabisch Handvest) en de Afrikaanse Unie. Azië kent geen regionale IGO, wel samenwerkingsverbanden. IGO's zijn de belangrijkste bronnen van normstelling in het internationaal recht van mensenrechten, door middel van verdragen, verklaringen, resoluties en gedragscodes. Tot hun mechanismen van implementatie behoren commissies, monitoring, algemene rapportage en speciale rapporteurs, embargo’s en een interventie (of humanitaire interventie). In de meeste IGO's is ook een rol weggelegd voor niet-gouvernementele organisaties (ngo's), bijv. door raadgevende bevoegdheid.