Harmonisering

Het op elkaar afstemmen van wetten en regelingen. Bij de besprekingen over het Akkoord van Schengen werd gesteld dat de eenwording van Europese landen een harmonisering van de asielprocedure en asielwetgeving vereiste. Van deze harmonisering is weinig terecht gekomen. De procedure verschilt van land tot land bijv. wat betreft de beroepsmogelijkheden, de beoordelende instanties, de opvang en de uitzetting van ongewenste vreemdelingen. Behalve aan formele harmonisering ontbreekt het ook aan materiële harmonisering van het asielbeleid. Zo worden van asielzoekers uit bepaalde landen in het ene Europese land veel meer mensen toegelaten dan in andere. Het gevolg van het uitblijven van harmonisering is dat landen zich in de praktijk richten naar de laagste normen van enig ander land, om 'aanzuigende werking' te voorkomen.