Amnesty International en andere mensenrechtenorganisaties zijn onvoorwaardelijk tegen de doodstraf. Het principiële argument is dat de doodstraf een wrede en onmenselijke straf is - een vorm van marteling. Daarnaast zijn er andere, praktische argumenten tegen de doodstraf: 1) De doodstraf zou afschrikwekkender zijn dan enige andere straf, maar meerdere onderzoeken hebben aangetoond dat er geen verband is tussen de doodstraf en het aantal ernstige misdaden dat gepleegd wordt in een land of (deel)staat. 2) De doodstraf zou de enige manier zijn om moordenaars en verkrachters definitief onschadelijk te maken, maar levenslange gevangenisstraf is dat ook. 3) De doodstraf is onomkeerbaar, terwijl er ontwikkeling kan zijn in zowel het vaststellen van de schuld als in het oordeel over de zwaarte van bestraffing. 4) De doodstraf wordt discriminerend toegepast en treft vooral zwakkere groepen in de samenleving.
Omdat Amnesty in alle gevallen tegen de doodstraf is, ijvert zij voor afschaffing van de doodstraf in iedere nationale wetgeving. Daarbij richt Amnesty zich ook op landen die de doodstraf in de praktijk niet meer toepassen, maar waar de doodstraf volgens de wet nog wel een mogelijke sanctie is, of op landen die de doodstraf alleen nog kennen voor bepaalde misdrijven in oorlogstijd. Zolang een land de doodstraf nog niet officieel heeft afgeschaft, vraagt Amnesty de regering om omzetting van de doodvonnissen, het instellen van een moratorium op executies, naleving van de internationale normen die de toepassing van de doodstraf beperken en harde garanties voor een eerlijk proces in halszaken. Amnesty richt zich niet alleen op aanpassing van de wetgeving, maar komt ook in actie in concrete gevallen. Wanneer een doodvonnis is uitgesproken en executie dreigt, vraagt Amnesty om omzetting van het vonnis.
