Uit het laatste jaarboek over Wit-Rusland

De regering bleef buitensporig toezicht uitoefenen op de burgermaatschappij. De overheidscontrole op de media nam toe, en onafhankelijke media werden aan banden gelegd. Een aantal openbare evenementen werd verboden; vreedzame demonstranten kregen boetes opgelegd en werden korte tijd gedetineerd, en burgeractivisten en journalisten werden lastiggevallen. Wit-Rusland legde nog altijd doodvonnissen op en executeerde gevangenen.

Wit-Rusland: het laatste Europese land dat de doodstraf hanteert

Wit-Rusland is het laatste land in Europa en in de voormalige Sovjet-Unie dat nog steeds executies uitvoert. Alle informatie over de doodstraf in Wit-Rusland wordt geheimgehouden. Er zijn geen statistieken te verkrijgen over het aantal executies.

Alhoewel er stappen worden ondernomen door de overheid om de doodstraf af te schaffen, voert Wit-Rusland nog steeds executies uit door middel van een schot in het achterhoofd. De doodstraf wordt vaak opgelegd na een oneerlijke rechtszaak en marteling komt voor om bekentenissen te verkrijgen. Daarnaast weten zowel de gevangenen zelf als hun familie niet wanneer de voltrekking van de doodstraf zal plaatsvinden. Schrijf deze maand een brief naar de Wit-Russische autoriteiten en spoor hen aan de doodstraf af te schaffen.  

Schaf artikel 193-1 nu af!

In december 2005 in voorbereiding op de presidentsverkiezingen van maart 2006 werd in Wit-Rusland een nieuw wetsartikel geintroduceerd: artikel 193-1. Deze wet verbood elke activiteit in het kader van het lidmaatschap van een niet-geregistreerde NGO. Aangezien het in Wit-Rusland zeer moeilijk is een organisatie te laten registeren, zeker als die een ongewenst politiek standpunt vertegenwoordigd of zich met mensenrechten bezig houdt, vormt dit wetsartikel een belemmering van het recht op vrije meningsuiting. Volgens Amnesty International is dit artikel dan ook in strijd met de Wit-Russische grondwet en het recht op vereniging uit het VN-verdrag inzake Burger- en Politieke Rechten waarbij Wit-Rusland is aangesloten.

Sinds Loekasjenko in 2006 inderdaad opnieuw de verkiezingen won, worden activitisten nauwelijks meer gevangen gezet vanwege de overtreding van dit artikel, maar worden er voornamelijk geldboetes opgelegd. Daarnaast worden scholieren en studenten regelmatig geschorst of geheel van school gestuurd na hun veroordeling op grond van artikel 193.