Uit het laatste jaarboek over Nigeria

De politie was nog steeds verantwoordelijk voor een groot aantal verschillende mensenrechtenschendingen, waaronder illegale executies, marteling en andere vormen van mishandeling, en gedwongen verdwijningen. Ze werden hiervoor niet gestraft. Sommige mensen waren het doelwit omdat ze weigerden smeergeld te betalen. Een aantal mensen werd doodgemarteld in politiedetentie. Gevangenen werden onder afschuwelijke omstandigheden vastgehouden; velen van hen wachtten al jaren op een proces. Mensenrechtenverdedigers en journalisten werden geïntimideerd en lastiggevallen door de regering. Geweld tegen vrouwen was nog steeds endemisch en mensen die ervan werden verdacht een relatie met iemand van hetzelfde geslacht te hebben waren nog steeds het slachtoffer van schendingen. Duizenden mensen in het hele land waren het slachtoffer van gedwongen huisuitzettingen. Ten minste 58 mensen werden ter dood veroordeeld, waarmee het totaal aantal gevangenen in de dodencel op meer dan 870 kwam. Velen werden veroordeeld na oneerlijke processen. De regering kondigde echter een ‘vrijwillig moratorium’ op executies af. In de Nigerdelta vonden in de eerste helft van het jaar nog steeds botsingen plaats tussen gewapende groeperingen en de veiligheidstroepen, waarbij vele doden vielen, onder wie omstanders. De veiligheidssituatie verbeterde nadat de president in augustus leden van gewapende groeperingen een amnestie aanbood.

Amnesty-campagne tegen gedwongen huisuitzettingen

In Nigeria worden sloppenwijken onaangekondigd en veelal zonder compensatie door bulldozers platgewalst. Bewoners die er al tientallen jaren hun bestaan hebben geprobeerd op te bouwen, worden zo beroofd van de weinige bezittingen die ze hebben, zonder dat er enige alternatieve huisvesting wordt aangeboden. 
Bezoek de campagnepagina Sloppen ruimen is mensen slopen >

Amnesty-campagne: Geen winst ten koste van waardigheid

Al een halve eeuw wordt er door multinationals olie gewonnen in de Nigerdelta in Nigeria. Het land heeft er miljarden mee verdiend, maar de overgrote meerderheid van de bevolking in Nigeria leeft in armoede. Olie mag dan een kleine groep welvaart hebben opgeleverd, voor de meerderheid heeft het armoede, conflict, schending van mensenrechten en wanhoop gebracht. Wijs Shell en andere multinationals op hun verantwoordelijkheid in Nigeria en steun de campagne. 

Achtergrond: De doodstraf en de situatie in gevangenissen

Het afschaffen van de doodstraf in Nigeria is een constant aandachtspunt voor Amnesty. Wel is er onder de toenmalige president Obasanjo vanaf 2004 een ‘vrijwillig moratorium’ op executies aanbevolen en wederom in 2007, met als voornaamste reden dat de rechtspraak in het land niet eerlijk genoeg gegarandeerd kan worden.

De Federale overheid wil de handen niet branden aan de onafhankelijkheid van de 36 staten in Nigeria. Wanneer de gouverneur de uitspraak van het gerechtshof in een staat om de verdachte ter dood te veroordelen heeft ondertekend, komt de nationale overheid daar niet tussen. Dit heeft in juni 2010 tot een bizar voorstel geleid. De druk op de al jarenlange overvolle gevangenissen zou verminderd kunnen worden door alle 871, waaronder ook vrouwen en destijds minderjarigen ter dood veroordeelden alsnog te executeren. Amnesty blijft deze zaak volgen en zal een bliksemactie te organiseren mocht men dit serieus gaan uitvoeren. 
Lees het Engelstalige Amnesty-rapport: Waiting for the hangman

Achtergrond: Straffeloosheid

De afgelopen jaren heeft Amnesty onderzoek verricht naar het optreden van de politie, zoals de willekeurige aanhoudingen zonder enige aanleiding, het neerschieten van zogenaamd vluchtende passanten, het gevangen houden van burgers zonder vorm van proces verbaal en verdwijningen. Hiervan worden minderjarigen ook nog steeds de dupe, zoals in het geval van 14-jarige Patrick Okoroafor alweer jaren geleden. Hij zit nog steeds vast en heeft noodgedwongen zijn dertigste verjaardag in juni 2010 in gevangenschap moeten doorbrengen. 
Lees het Engelstalige Amnesty-rapport Killing at will

Achtergrond: Geweld tegen vrouwen

Geweld tegen vrouwen komt veel voor in Nigeria. Het geweld varieert van verkrachtingen tot huiselijk geweld, besnijdenissen en uithuwelijking. In sommige gemeenschappen in de Nigeriaanse staat Lagos is tot tweederde deel van alle vrouwen slachtoffer van ernstig huiselijk geweld: fysiek, seksueel of psychologisch.

De autoriteiten doen weinig om dit geweld te stoppen of te veroordelen. Huiselijk geweld tegen vrouwen wordt vooral gezien als een privé-aangelegenheid en kritisch onderzoek blijft om die reden uit. De politie neemt aanklachten over huiselijk geweld niet serieus. Amnesty pleit daarom voor voorlichting bij de politie, zodat deze adequaat kan reageren. Amnesty probeert de autoriteiten te overtuigen van het belang van wetgeving ter bescherming van de slachtoffers van geweld. Met succes: er zijn momenteel vier deelstaten waar een wetsvoorstel tegen huiselijk geweld is opgesteld.  

Amnesty's standpunten in het kort

• Amnesty bestrijdt het bestaan van de doodstraf in Nigeria;
• Amnesty pleit voor berechting van mensenrechtenschenders en wil een einde aan de straffeloosheid;
• De overheid heeft de plicht om vrouwen te beschermen tegen alle vormen van geweld. Zo moet er wetgeving komen waarmee huiselijk geweld strafbaar wordt gesteld;
• Door milieuvervuiling worden ook mensenrechten geschaad, zo verliest de lokale bevolking in de olierijke gebieden hun landbouwgrond door de vervuiling van olie. Olieproducerende bedrijven moeten hier hun verantwoordelijkheid in nemen;
• Mensen kunnen niet zonder meer uit hun huis worden gezet. Er moet een einde komen aan de gedwongen ontruimingen van sloppenwijken.

 
Lees meer over Amnesty's standpunten (Engelstalige)