Mexico

Brief van opgesloten activist Raúl Hernández

1 juli 2010 Sinds april 2008 zit Raúl Hernández vast voor moord, ondanks dat er onvoldoende bewijsmateriaal is om zijn schuld te bewijzen. In een brief aan Amnesty bedankt hij iedereen die hem steunt om zijn strijd door te zetten.

Hernández is lid van de Inheemse Volkeren Organisatie Me’ phaa (OPIM) in Guerrero. Vier andere leden werden tegelijkertijd met hem gearresteerd, maar werden in maart 2009 vrijgelaten, door gebrek aan bewijsmateriaal. Amnesty blijft doorgaan met acties om een einde te maken aan de oneerlijke detentie van Raúl Hernández.

21 juni 2010, Ayutla de los Libres, Guerrero, Mexico

Aan individuen en organisaties, mensenrechtenactivisten en andere vrienden van de OPIM,

Ik schrijf jullie deze brief om te bedanken voor alle hulp die mij gegeven is gedurende de meer dan twee jaar dat ik al gevangen zit. Ik ben elke dag dankbaar voor al jullie brieven, bezoeken en andere activiteiten die ik zie en die ik niet zie maar waar ik weet van heb. Het helpt mij mijn strijd voort te zetten terwijl ik op gerechtigheid wacht.

Ik weet echter dat gerechtigheid nabij is en daarom schrijf ik deze brief om jullie allen te vragen mij bij te blijven staan. Tlachinollan (de mensenrechtenorganisatie in Guerrero die Raúl Hernández juridisch bijstaat, red.) liet me weten dat ze alle bewijzen ingediend hebben die mijn onschuld bewijzen, waar jullie in zijn blijven geloven sinds mijn arrestatie.

Ze vertelden me dat alles nu in handen is van de Openbaar Aanklager en van de rechter. Daarom vraag ik jullie om mij te blijven helpen zodat ik spoedig vrij ben en terug kan keren naar mijn huis en mijn grond, naar mijn familie en naar de OPIM om de rechten van mijn volk te blijven verdedigen. Ik hoop dat mijn problemen spoedig voorbij zullen zijn. Van jullie ontvang ik de kracht om door te gaan.

Dank,

Raúl Hernández Abundio, mensenrechtenverdediger

Meer informatie:

• Lees het goed nieuwsbericht van de vrijlating van de andere vier leden van OPIM - 19 maart 2009.
• Bekijk het onderstaande videofragment dat Amnesty in maart 2010 heeft gemaakt