(Lat: dat u het lichaam heeft) Een bepaling ontstaan in Engeland al vóór de Magna Charta (1215), die in 1679 werd vastgelegd als een procedure voor controle op onwettige gevangenhouding. Zij houdt in dat gevangenschap moet worden erkend en een gevangene moet worden voorgeleid bij een rechter. Internationaal is het recht vastgelegd in o.m. het VN-verdrag (BuPo). Habeas corpus is een niet-opschortbaar recht en kan dus ook in een noodtoestand niet worden opgeheven. Zo kunnen praktijken van incommunicado-detentie, verdwijningen enz. beter worden bestreden. In Spaanstalige landen wordt de bescherming aangeduid als amparo.