|
Vrijdag 3 september 2010
 |
||||||||||||||
 |
||||||||||||||
 Den Haag
|
Op 19 september 1998, bijna 9 jaar geleden, veranderde het leven van Arsène van Nierop in één klap, toen haar dochter Hester op weg van Mexico naar de VS in de grensstad Ciudad Juárez bewusteloos geslagen, verkracht en vermoord werd. Hester was één van de 400 vrouwen die binnen tien jaar vermoord werden in die stad. Deze week gaat de film Bordertown in de Nederlandse bioscopen draaien. Deze film, met Jennifer Lopez, gaat over de vrouwenmoorden in de Mexicaanse stad. Deze week houdt Arsène van Nierop voor Amnesty.nl een dagboek bij.
zaterdag 1 september Vandaag was ik de hele dag op pad. Na de moord op Hester zijn we lid geworden van de Vereniging ouders van een vermoord kind. Daar was vandaag een bijeenkomst van. We hebben met z’n allen gegeten deze keer. Gezellig en ontspannen. Je kent elkaar door de jaren heen natuurlijk steeds beter en je weet precies wat de ander heeft meegemaakt, zonder dat je het er met veel woorden over hoeft te hebben. Aan de andere kant kun je er juist ook heel uitgebreid over praten en kun je er je gevoelens kwijt.
Natuurlijk had een grote groep me óf gezien óf gehoord óf gelezen afgelopen week. En ook daar leven ze natuurlijk heel erg mee. Ondertussen komen de eerste reacties binnen van mensen die naar Bordertown geweest zijn. Natuurlijk heb ik gelezen dat de film door critici gezien wordt als te overdreven en matige tot slechte recensies krijgt. Maar ik merk dat mensen de film anders ervaren. Dat ze er wel degelijk van onder de indruk zijn. Hem als aanrader op hun weblog zetten, juist om mensen bewust te laten worden van deze afschuwelijke realiteit. Ook heel bijzonder was het telefoontje dat ik kreeg van de filmmaakster Sonja Terlaag, die mee was met ons bezoek aan Juarez in 2004. Ze stelde, net als ik zelf had ervaren, dat de sfeer in de stad zo herkenbaar was, zo grimmig en dreigend. Het drukke verkeer vond ze overdreven overkomen. Nou, ook dat klopte, maar is niet van zoveel belang. De corruptie die tot in de hoogste lagen van de bevolking is doorgedrongen. Het machistisch gedrag, het verschil tussen arm en rijk, de krottenwoningen en de kastelen. Ook zij vond dat heel realistisch overkomen. Zo hebben we het in 2004 op eenzelfde manier ervaren… Bijzonder was ook haar antwoord toen ik haar vroeg hoe ze vond dat er gespeeld werd. Ze had er geen oordeel over, stelde ze, het was te dichtbij geweest, en het was zo herkenbaar… dat had zo’n impact dat ze niet echt gelet had op de manier van spelen van Jennifer Lopez en Antonio Banderas. Precies een zelfde reactie als ik zelf had bij het kijken naar de film! 
vrijdag 31 augustus Bij de filmorganisatie die Bordertown uitgeeft waren ze toch ook wel heel erg verwonderd dat Bordertown het NOS nieuws haalde. Zelf vond ik dat ook wel bijzonder. Ik realiseer me dan ook dat er een algemeen bewustwordingsproces op gang aan het komen is over de situatie in Ciudad Juárez. Zo langzamerhand heeft iedereen er wel over gehoord. Men combineert dat met Hester zelf of met de stichting Hester en ineens ontstaat de behoefte om die film te zien! Ik merk het heel duidelijk om me heen. Vrienden en kennissen die me vertellen dat ze dit weekend zeker naar Bordertown toe gaan. Misschien is het ineens niet meer zo belangrijk geworden of Jennifer Lopez goed of minder goed speelt. Men wil gewoon met eigen ogen een indruk van de situatie krijgen. Dat lijkt me een goeie ontwikkeling. Het doel, zoveel mogelijk informatie geven over de situatie in Juárez, wordt zo aardig bereikt… en maakt het dan nog veel uit of zo’n film goed of minder goed gespeeld wordt? Het wordt dan toch minder belangrijk.
Juist met zo'n Hollywoodfilm bereik je ook weer een hele andere doelgroep dan met een serieuze documentaire. Maandag hoor ik hoe de film door het land heen bezocht is. Jammer, die info kan ik hier dan niet meer kwijt! Ik zou moeten overstappen op een weblog op de website van de stichting Hester. Een hele discipline om iedere dag te schrijven, daarbij ga ik maandag voor 10 dagen op vakantie naar Barcelona. Dus ik zet dit idee nog even in de koelkast. Door alle drukte van de film heen ontving ik vanochtend een mailtje van Esther Chavez. Er was een echtpaar vermoord. Zij was 28 jaar, hij had dezelfde leeftijd. Hij was advocaat en had een aantal zaken behandeld die drugshandel naar de EU betroffen. Ze lieten een baby'tje achter van 5 maanden. Dat is de macht van de drugsbaronnen. Die zijn niet altijd even geporteerd van de waarheid. Vreselijk! Het is ook een heel reële angst die in Juárez leeft. Een van de medewerksters van Casa Amiga vertelde me in juni dat haar man advocaat is. Ze hebben een kindje van een jaar. Hij is advocaat, zij werkt bij Casa Amiga. In hoeverre loopt dan je kindje gevaar, dat vroeg ze zich af.
donderdag 30 augustus Ik was werkelijk bijna vergeten om te schrijven! Het was ook een waanzinnige dag…
Om 10.30 uur de NOS-radio voor het nieuws. Dit werd om even over half zes uitgezonden. Die journalist werd afgelost door collega's van de NOS-tv. Die vertrokken rond een uur of 12.30 uur. Eventjes bijkomen, en daar stond de fotograaf van De Telegraaf alweer op de stoep, met even later de interviewster, voor de bijlage Vrouw op maandag. En ik kijk nergens meer van op. 'Mag dit even verschoven, kan die foto van de muur? Wilt u dan op de bank gaan zitten met die foto? Ja, in de lens kijken…' klik, klik, klik. 'Oh, pratend is ook interessant!' Dat je niet meer weet waar je het over hebt is een tweede…
Daarna sloot de interviewster van het huis-aan-huisblad De Posthoorn de rij. Zij maakte zelf de foto's. Niet dat dat iets uitmaakte, want voor haar moesten ook de schilderijen van de muur, maar ze hielp wel om ze zelf weer op te hangen!
Goed, even boodschappen doen en dan weer proberen terug te zijn om het stukje op de radio te horen. Gelukkig, de stichting Hester werd vermeld. Daarna de tv aan en wachten op het zes uur nieuws. Nou, dat viel niet mee. Ten eerste was Hester in de aankondiging ineens weer studente geworden, terwijl dat grietje met vier achten was afgestudeerd! Verder werd er geen woord gezegd over de stichting Hester. En denk niet dat ik het daar niet over gehad heb! Daar hebben ze echt moeite voor moeten doen om dat er uit te knippen! Natuurlijk heb ik de journaliste gebeld… tsja, ze dacht het geweldig gedaan te hebben, want het hele interview stond op de website. En die wordt door 350.000 mensen bezocht! Ok… Daarna kwam het leuke van de avond… ik vond een mailtje aan de redactie van de NOS van iemand die zich net als ik ongelooflijk had opgewonden over het feit dat de stichting Hester niet was genoemd. Top! En bovendien een cadeautje! Ene Renate had zelf een kettingbrief gemaakt voor al haar vrienden met de vraag om aan het eind van de maand iets over te maken op de stichting Hester en de brief door te sturen! Geweldig!!!
woensdag 29 augustus Bij de vergadering van de stichting Hester hebben we het gisteravond voornamelijk gehad over mogelijkheden om in de toekomst verzekerd te zijn van onze inkomsten voor de stichting. Daarmee betalen we een psychologe en een pedagoge voor Casa Amiga. Alles passeerde de revue, van het benaderen van de scholen waar Hester op heeft gezeten tot de plattelandsvrouwen…misschien hebben lezers van deze weblog nog goeie ideeën?
Vanochtend ging ik op pad met de folders naar Zeist. Daar zit de Filmcentrale die, samen met de banden van de films, de folders van de stichting Hester verspreidt bij alle bioscopen die Bordertown draaien. Hopelijk lezen straks een hoop mensen de folder en worden ze vriend van de stichting Hester! Dit jaar hebben we door naar Juarez te reizen en folders te laten drukken best kosten gemaakt… Ik reed even door naar de Radio Nederland Wereldomroep om advies te vragen hoe op het artikel te reageren waaruit bleek dat Hester uit het rapport geschrapt zou zijn. Gelukkig kreeg ik een telefoonnummer van een Europarlementariër, Thijs Berman, die alles uitvoerig heeft bekeken en het één en ander kon ontzenuwen. Het was verkeerd begrepen. Pak van mijn hart! Terug thuis stond mijn antwoordapparaat vol. De NOS, zowel de tv als de radio komen morgen opnamen maken. De tv voor het journaal van zes en acht uur donderdagavond en wat de radio precies komt doen vertel ik morgen, dat is me in alle drukte ontgaan! Ondertussen kwam mijn man Roeland thuis met de Margriet, daarin een interview met mij over de situatie in Juárez en de stichting Hester. Het is natuurlijk wel een heel prettige bijkomstigheid dat we net terug zijn uit Juárez en ook net met de mensen daar hebben gesproken over de toestand. Daarbij bleek heel duidelijk dat, behalve Casa Amiga, nog niet erg veel veranderd is voor de vrouwen daar. Ik sprak met de vrouwen zelf. En die stelden unaniem dat de enige hulp die ze ontvingen van Casa Amiga kwam… Even later stond mijn jongste dochter met vriend en baby’tje voor de deur, terug van vakantie. Gezellig en héél iets anders!
dinsdag 28 augustus Gisteravond hebben we natuurlijk met spanning zitten kijken naar 4 in het land. Tenslotte kom je niet iedere dag op de tv! Gelukkig kon ik tevreden zijn en opgelucht adem halen. Er kwamen vanochtend ook al de nodige positieve reacties binnen via mijn mail. Het vervelende is dat ik in alle drukte vergeten was het op te nemen. Helaas was het vandaag nog niet als herhaling op de site van RTL te zien, maar daar wordt hard aan gewerkt. Morgen, is mij verzekerd, kan mijn onvolprezen webmaster Erik de uitzending aan de website van Hester koppelen.
Vandaag had ik een uitgebreid interview met de Metro. Niet dat het zo'n lang verhaal gaat worden, maar het is toch zo’n complexe materie dat je wel een uurtje bezig bent als je alle kanten van de probleemsituatie in Juárez wil uitleggen. Zeker aan iemand die alleen de informatie over Bordertown heeft gezien. Ondertussen hebben De Telegraaf en de huis-aan-huiskrant De Posthoorn een afspraak gemaakt. De folders voor in de bioscopen zijn vandaag hals over kop gedrukt en kunnen dus morgen verspreid worden. Ik kreeg net weer een artikel onder ogen dat gaat over de voortgang in het Europees Parlement. Omdat het in het Spaans was had ik het even weggelegd. Ik moest ook eerst de schrijver van het artikel bellen om zeker te weten dat het klopte wat ik las! Het volgende is aan de hand: vorig jaar was er een bijeenkomst in het Parlement over de vrouwenmoorden van Ciudad Juárez en Guatemala. Daar is een rapport uit voort gekomen. Eind juni werd daar weer over vergaderd. Een aantal mensen stelde dat vrouwenmoorden overal in de wereld voor komen. Dat Mexico vooruitgang boekt bij de bestrijding en dat het dus niet aan ons Europeanen is om te wijzen naar Mexico. Ook de moord op Hester staat erin genoemd. En het kwam er op neer dat in 2008 de voortgang over het onderzoek gerapporteerd zou moeten worden. Het artikel dat ik had gelezen behandelde de amendementen die zijn aangevoerd en waar 10 september een besluit over moet vallen... Halverwege dit verhaal stond dat Erika Mann, degene die de betrekkingen tussen Europa en Mexico onderhoudt, alle informatie over de moord op Hester eruit geschrapt heeft. De rapportage hoeft dan dus ook geen doorgang meer te vinden! Ik heb net de schrijver van het artikel gebeld, en hij vertelde dat ik dit goed gelezen had… een nieuwe taak is dus morgen voor me weggelegd: Erika Mann even bellen en vragen waarom ze zo gehandeld heeft! Vanavond hebben we vergadering van de stichting Hester. Dus er is morgen zeker weer voldoende te vertellen!
maandag 27 augustus Wat een hectische dag! Vorige week was de persvoorstelling van de film Bordertown. Deze film beschrijft de situatie van de stad Ciudad Juárez in Mexico. De stad waar mijn dochter Hester negen jaar geleden werd vermoord…
In de film vertrekt een Amerikaanse journaliste van Mexicaanse afkomst (Jennifer Lopez) naar Ciudad Juárez voor een artikel over de vrouwenmoorden. Ze ontdekt al snel dat de politie alles het liefst in de doofpot stopt. Het verhaal van een slachtoffer dat heeft weten te ontsnappen maakt haar nog gedrevener om, ondanks de tegenwerking, de onderste steen boven te krijgen. Ik was bij de persvoorstelling en had daar een interview met het ANP, waarbij ik vertelde dat we in 2005 de stichting Hester waren begonnen om de slachtoffers en nabestaanden van de vrouwenmoorden in Juárez, te helpen. Op zondag kwam dit bericht uit. Je hebt zelf niet meteen in de gaten wat er dan met zo’n nieuwsbericht gebeurt. Maar ik ontving ineens een aantal mailtjes van mensen die bijvoorbeeld op het AD-online het hele bericht gelezen hadden en me hun steun wilden betuigen! Prachtig natuurlijk! Toevallig waren we dit weekend naar een verjaardag, dus ik kwam pas in de loop van maandag thuis. Tja, toen bleek dat ik het NOS-journaal was misgelopen… Van zo’n korte duur is nieuws! Jammer, niet thuis, gemiste kans! Maar ondertussen komt het verhaal ook vanavond op RTL 4 bij 4 in het land. Eerst vertelt Ruud Bosgraaf, de voorlichter van Amnesty over de toestanden in Juárez. Daarna vertel ik over onze ervaringen, ons bezoek in Juárez en mijn idee om de stichting Hester op te zetten. Ik heb ook steeds geroepen dat ik graag folders van de stichting Hester in alle bioscopen zou willen hebben liggen. Maar dat moest eerst geregeld worden met de bioscopen en pas vandaag kreeg ik te horen dat men dat een goed plan vond. Gelukkig vond ik nog een gaatje bij de drukker. Want zoveel foldermateriaal hebben we helemaal niet eens! En onze folders zijn normaal in kleur, maar hiervoor is zwart-wit natuurlijk ook voldoende. Tenslotte zijn we maar een kleine stichting en is het geld in eerste plaats bedoeld voor de psychologische hulp voor vrouwen daar. |
|||||||||||||
